وقتی من، سونگ شی‌کیانگ، برای اولین بار به هواکیانگ‌بی رسیدم، هنوز یک مرد جوان شاداب با موهای پرپشت و حالت‌دار بودم - جوانی هنرمند با یک خودنویس هیرو که به جیب سینه‌ام چسبانده شده بود، و مردی شیک‌پوش با یک پیجر «فایر فونیکس» که از کمربندم آویزان بود.

پس از سال‌ها شکست‌های مکرر زندگی و فرسایش بی‌وقفه جامعه، «اینجا و اکنون» مرا به هر چیزی تبدیل کرده است، از غذاهای مانده دوباره گرم شده گرفته تا بیکن نمک‌سود شده، گوشت دودی، گوشت خشک شده در هوا - هر استعاره‌ای که می‌خواهید. برای امرار معاش، در هواکیانگ‌بی کسب و کارهای کوچکی را اداره کرده‌ام و کانکتورهای آنتن کینگ‌هلم بیدو و قطعات الکترونیکی اسلکور می‌فروشم. در سال‌های اخیر، موهایم به طور قابل توجهی نازک شده است و به تدریج به چیزی شبیه به یک کوفته قلقلی گوشت گاو گرد چاوشان تبدیل شده‌ام.

خوشبختانه، من تنها نیستم. «برادر بو» مرد سرسخت و کهنه‌کار هواکیانگ‌بی و سر طاس براقش اغلب در کنار من می‌درخشند. آقای چنگ ییمو، رئیس طاس اتاق بازرگانی الکترونیک محلی، به ویژه از من حمایت کرده است. «برادر ژونگ» از شانگهای گروه ران‌شین - که آنها هم با افتخار کچل هستند - از شمال صدای ما را می‌شنوند. به لطف آنها، ما سرمای دنیا را حس نمی‌کنیم.

در آن زمان، Huaqiangbei (هوا چیانگ بی) شنژن بود دومین منطقه تجاری بزرگدرست بعد از دونگمن. ما به اندازه کافی خوش شانس بودیم که شاهد ریشه‌های آن و رشد وحشی و انفجاری آن باشیم. اجازه دهید شما را به اوایل دهه ۱۹۹۰ ببرم و داستان را از همان ابتدا برایتان تعریف کنم.

نمای جدید خیابان تجاری عابر پیاده هواکیانگبی

فصل اول: فروشگاه‌های زنجیره‌ای هواکیانگ‌بی

فروشگاه بزرگ A. Wanjia (فروشگاه ونگارد)

در اصل به عنوان شناخته شده است میدان تخفیف Wanjiaوانجیا پیشگام معجزه تجاری هواکیانگبی بود. این شرکت بخشی از گروه وانکه بود. در سال ۱۹۹۴، از شهر یویی به رهبری وو ژنگبو و سان آنجیان و بعدها توسط شو گانگ، هه ژی‌دونگ و لیو شیائوپینگ به این شهر نقل مکان کرد.

وانجیا خرده‌فروشی انبار به سبک سنگاپوری و یک مدل خدمات با تداخل کم را معرفی کرد. یک سوپرمارکت ۳۰۰۰ متر مربعی زمانی به ... دست یافت رکورد فروش روزانه ۳ میلیون یوانکه آن را در آن زمان در میان فروشگاه‌های جهانی با بالاترین درآمد به ازای هر متر مربع در نوع خود قرار می‌داد.

پس از گسترش به فروشگاه‌های زنجیره‌ای، به این نام شناخته شد شعبه شماره 1 وانجیابا شعار «وانجیا را به خانه بیاورید». بعدها، وانکه آن را به گروه منابع چین فروخت و نام آن به ... تغییر یافت. سی آر ونگارد.

میدان تخفیف Wanjia در Huaqiangbei، 1994

هر روز صبح، مراسم برافراشتن پرچم در ورودی وانجیا - که از میدان تیان‌آن‌من الگوبرداری شده بود - منظره‌ای خیره‌کننده بود. در ساعات اوج کاری، باید رفت و آمد مشتریان کنترل می‌شد و صف‌های طولانی صندوق، امری عادی بود.

به دلیل اختلافاتی که با صاحبخانه‌اش، ساختمان هوالیان، داشت، وانجیا سرانجام پس از انقضای اجاره‌نامه‌اش از آنجا نقل مکان کرد. با این وجود، نقش مهمی ایفا کرد. نقش پیشگامانه در تبدیل هواکیانگبی از یک منطقه صنعتی به یک منطقه تجاری.

مرکز خرید بی. منها

در دومین سال رونق وانجیا، گروه هوالیانفا با یک کارآفرین بازگشته به وطن، خانم ژانگ هونگ، برای تأسیس ... همکاری کرد. مرکز خرید مانهاژانگ با تمرکز بر مد زنانه، سبک خرده‌فروشی آمریکایی متمایزی - فضای داخلی شیک و خدمات درجه یک - را در فضایی به مساحت ۶۰۰۰ متر مربع معرفی کرد.

برندهای موجود لی هونگ، یینگ ئر، قصه های کلاسیک، جی دنا، یی می, و ییمئی. موفق‌ترین آنها فروشگاه اصلی اسپریتشایعه شده است که این مرکز خرید، بهترین عملکرد را در بین فروشگاه‌های اسپریت در سراسر کشور دارد. افسانه‌ها می‌گویند که موفقیت این مرکز خرید به شینگ لی‌یوان، نماینده اسپریت، کمک کرد تا قلب بریژیت لین، بازیگر، را به دست آورد.

از روی کنجکاوی محض، من - سونگ شی‌کیانگ از کینگ‌هلم و اسلکور - او را جستجو کردم. راستش را بخواهید، او اصلاً با الهه ما بریژیت لین مطابقت نداشت!

مانه بعداً شعبه‌ای در جاده چانگ‌شینگ در نانشان افتتاح کرد. امروزه تنها اثری که از آن باقی مانده، گاه‌به‌گاه است. اتوبوس مدرسه مهدکودک مانها زرد در حال عبور.

ج. دنیای زنان

پس از وانجیا و مانه، یک کارخانه سابق در آن سوی خیابان به ... تبدیل شد. دنیای زناناجاره غرفه‌ها و پیشخوان‌ها عمدتاً برای لباس و لوازم جانبی زنانه. یک بیلبورد عظیم در فضای باز - تقریباً ۱۰۰ متر مربع - با وجود ترجمه نادرست انگلیسی، توجه همه را به خود جلب کرد. این به هیچ وجه به فروش آسیبی نرساند.

فروشندگان اولیه ثروت زیادی به دست آوردند. «پیشخوان یک متری معروف هواکیانگ‌بی» میلیونرهای بی‌شماری از جمله برخی از اولین زنان ثروتمند شنژن را به خود جذب کرد.

میدان خرید جهانی زنان، Huaqiangbei، 1995

سال بعد، دنیای مردان در همسایگی آن، فروشگاهی با تمرکز بر پوشاک مردانه افتتاح شد و به موفقیت مشابهی دست یافت. با این حال، با گذشت زمان، افزایش رقابت، فروشگاه زنان را به بازاری برای فروش اجناس ارزان و کالاهای کوچک تبدیل کرد. مردم بعداً به شوخی می‌گفتند: «فروشگاه زنان، زن ندارد.»

فروشگاه لوازم خانگی دی. شونده (اکنون) ساندان)

فروشگاه لوازم خانگی شونده که در کنار فروشگاه دنیای زنان واقع شده بود، با دکوراسیون مدرن، خدمات متفکرانه، خطوط تولید جامع و تبلیغات نوآورانه، خود را متمایز کرد. ویژگی بارز آن ... «بیمارستان لوازم خانگی»، ارائه قطعات یدکی و تعمیرات حرفه ای.

اگرچه بعدها به مراکز خرید لوکس و گران‌قیمت گسترش یافت، اما در نهایت از غول‌هایی مانند سانینگ و گومه عقب ماند.

شهر مد جدید داهائو

فروشگاه نیو داهائو که در سال ۱۹۹۶ در محل کارخانه قالب‌گیری تزریقی سابق سانیو ساخته شد، بر پوشاک مردانه، عمدتاً برندهای درجه دو خارجی، تمرکز داشت. برای متمایز شدن، لباس بارداری، لباس سایز بزرگ و کفش‌های پارچه‌ای سنتی پکن را نیز به فروش می‌رساند.

ستون‌های ورودی آن نقاشی‌های رنگ روغن از شناگران برهنه غربی را به نمایش می‌گذاشتند که باعث بحث‌های عمومی و در نهایت مداخله دولت شد. این جنجال سال‌ها موضوع بحث بود.

فصل دوم: اکوسیستم بزرگ هواکیانگبی

رونق هواکیانگبی تنها به خیابان‌های تجاری اصلی آن متکی نبود. این رونق توسط شبکه‌ای متراکم از مراکز خرید، بازارها و گره‌های تجاری اطراف پشتیبانی می‌شد که یک اکوسیستم کامل و خودکفا را تشکیل می‌داد. این اکوسیستم مانند دسته‌های ماهی که از رودخانه عبور می‌کنند، جمعیت را به هواکیانگبی جذب می‌کرد و صحنه تجاری پر جنب و جوش و پررونقی را ایجاد می‌کرد که بسیاری هنوز آن را به یاد دارند.

در زیر چندین مثال شناخته شده وجود دارد که ممکن است به زنده کردن آن خاطرات کمک کند.

فروشگاه زنجیره‌ای A. Rainbow در جاده شنان

فروشگاه زنجیره‌ای رینبو در جاده شنان توسط گروه AVIC کنترل می‌شد. این فروشگاه به همراه هتل معروف شانگهای، پیش از شکل‌گیری کامل منطقه تجاری هواکیانگ‌بی، به عنوان نماد تجاری بخش فوتیان خیابان شنان عمل می‌کردند.

شخصیت کلیدی پشت رینبو در آن زمان آقای ژائو لویوان بود. رینبو در کنار بازیگران بزرگی مانند گروه دیوتی فری، گرند جیانگنان، ساختمان تجارت بین‌المللی، یویی سیتی و فروشگاه‌های چاینا مرچنتس، یکی از غول‌های صنعت فروشگاه‌های زنجیره‌ای شنژن بود. قبل از اینکه فروشگاه زنجیره‌ای وانجیا جای پای محکمی در هواکیانگبی پیدا کند، تقریباً به تنهایی به عنوان نیروی خرده‌فروشی غالب در منطقه فعالیت می‌کرد.

رینبو همچنین با دیگران برای افتتاح همکاری کرد فروشگاه زنجیره‌ای اورینتال رینبو در دونگمن، یکی از اولین تلاش‌ها برای ایجاد فروشگاه‌های زنجیره‌ای در شنژن بود. متأسفانه، اختلافات داخلی سهامداران منجر به تعطیلی آن شد.

وقتی فروشگاه رینبو موقتاً برای بازسازی تعطیل شد، وانجیا از فرصت استفاده کرد و به سرعت به برند پیشرو فروشگاه‌های زنجیره‌ای شنژن تبدیل شد. بعدها، رقبای سطح پایین مانند ... این فروشگاه را تحت فشار قرار دادند. شریبل و Renrenle، رینبو سال‌های سختی را تجربه کرد. با این حال، با حمایت منابع قوی AVIC و پایه‌های مدیریتی مستحکم، رینبو به سرعت استراتژی خود را تنظیم کرد، شتاب گرفت و بار دیگر به طور تهاجمی گسترش یافت.

سطح بالای امروزی فروشگاه بزرگ جونشانگ تکامل ارتقا یافته مدل اصلی رینبو است.

فروشگاه زنجیره‌ای رینبو در جاده شنان، ۱۹۹۶

همچنین شایان ذکر است که در اوایل 1995رنگین‌کمان مفهوم خرید آنلاینانبارها و تیم‌های تحویل با پایگاه‌های عملیاتی در ... راه‌اندازی شدند. ژونگ‌هانگ باغی در هواکیانگبی و چیائوچنگ شمالی در نزدیکی جاده کمربندی شمالی. پس از چندین سال، این ایده به دلیل شرایط نامناسب بازار کنار گذاشته شد و رینبو را به یک انتخاب زودهنگام تبدیل کرد. شهید تجارت الکترونیک.

با نگاهی به غول‌های تجارت الکترونیک امروزی مانند علی‌بابا و JD.com، می‌توان گفت که Rainbow واقعاً شایسته‌ی تقدیر است.

کنار رنگین کمان بود خشکشویی ژنگژانگ، یک برند قدیمی و معتبر شانگهای که از توسعه اولیه شنژن حمایت کرد و سال‌های زیادی در این مکان باقی ماند. قبل از آمدن به شنژن، من حتی نمی‌دانستم که لباس‌ها را می‌توان به جای شستن با آب، خشکشویی کرد. من - سونگ شی‌کیانگ از Slkor - از روی کنجکاوی محض، مدتی طولانی کنار پیشخوان ایستادم و نحوه کار آن را مطالعه کردم.

B. Huaqiangbei Duty-Free Mall

وقتی درباره تاریخ تجاری اولیه شنژن صحبت می‌کنیم، نمی‌توان مراکز خرید معاف از مالیات را نادیده گرفت. مرکزی که در جایگاه مخصوص قرار دارد گرانویو هتلی در جاده شنان به خاطر دکوراسیون مجلل و مجموعه کاملی از کالاهای وارداتی مشهور بود. داروهای وارداتی مرغوب، سیگار و الکل همگی در آنجا یافت می‌شدند.

برای بازدیدکنندگان از سرزمین اصلی که مقداری پول داشتند اما نمی‌توانستند به هنگ کنگ سفر کنند، این مرکز خرید یک مکان ضروری برای بازدید بود - حتی اگر فقط برای خرید چیزی نمادین، مانند یک زیرپوش مونتاگات یا یک بسته سیگار مارلبورو. تنها در آن صورت بود که واقعاً می‌شد این ضرب‌المثل را حس کرد:«به پکن که می‌رسی، می‌فهمی چقدر مقام کوچکی هستی؛ به هاینان که می‌رسی، می‌فهمی کلیه‌هایت چقدر بیمارند؛ به شنژن که می‌رسی، می‌فهمی چقدر پول کمی داری.»

در آن زمان، من - سونگ شی‌کیانگ از کینگ‌هلم و سلکور - از فروشگاه معاف از مالیات در ساختمان تجارت بین‌الملل بازدید کردم تا فقط «دنیای غرب را ببینم». وقتی یک لباس زیر زنانه مونتاگات با قیمت ... دیدم HKD 700مثل یک روستایی واقعی نزدیک بود از تعجب دهانم باز بماند. رستوران گردان بالای اولین کلوب شبانه به سبک بشقاب پرنده شنژن در همان ساختمان، بیشتر مرا شوکه کرد.

در آن لحظه، تصمیم گرفتم همانجا بمانم و ببینم این «جامعه‌ی سرمایه‌داری رو به زوال» چقدر می‌تواند دوام بیاورد.

بعدها، مرکز خرید معاف از مالیات هواکیانگ‌بی بازسازی و تغییر نام داد. مرکز خرید شماره ۱و بعداً دوباره نام‌ها را تغییر داد. شکوه سابق آن اکنون به سختی قابل تصور است.

سی. پلازای روشنایی طلایی

از 1995 به 1997 پلازای روشنایی طلایی این هتل که در شمال ساندان و نزدیک جاده هونگلی واقع شده است، نمای بیرونی باشکوه و فضای داخلی مجلل آن تأثیر عمیقی بر ساکنان قدیمی هواکیانگبی گذاشته است.

این یک کسب و کار خانوادگی بود که توسط چهار برادر اداره می‌شد و برندسازی و بازاریابی بسیار شیکی داشت. گفته می‌شد که کسب و کار اصلی آنها تأمین چراغ‌های خیابانی برای بزرگراه‌ها بود. یک شعار معروف ادعا می‌کرد که «لامپ‌های فروخته شده توسط Golden Lighting، اگر از انتها به هم متصل شوند، می‌توانند چندین بار دور زمین بچرخند.» جالب اینجاست که این منطق تبلیغاتی هنوز هم توسط برندهایی مانند Xiangpiaopiao milk tea مورد استفاده مجدد قرار می‌گیرد.

ما قبلاً شوخی می‌کردیم که چون آنها هرگز فاصله بین لامپ‌ها را مشخص نکرده‌اند، پس می‌توانند ادعا کنند که لامپ‌ها می‌توانند منظومه شمسی را دور بزنند. متأسفانه، این شرکت بعداً به دلیل اختلافات مالی تعطیل شد.

فروشگاه بزرگ دی. جینلون

روبروی ایستگاه پلیس جاده هوافو زمانی قرار داشت فروشگاه بزرگ جینلونبا مساحت خرده‌فروشی ۱۳۰۰۰ متر مربع - که برای زمان خود کاملاً بزرگ بود. دکوراسیون و سخت‌افزار آن از سطح بالایی برخوردار بود و حتی کارمندانی از رینبو و وانجیا استخدام کرد.

با این حال، کسب و کار ناامیدکننده بود و جینلون در کمتر از یک سال تعطیل شد. به طرز عجیبی، وانجیا بعداً شعبه‌ای را در همان مکان بازگشایی کرد، که انگیزه آن نوستالژی برای هواکیانگبی بود، اما آن هم نتوانست سودی کسب کند و به سرعت از صحنه خارج شد.

آدم نمی‌تواند از خودش نپرسد - آیا فنگ شویی بد بود؟ حتی امروز هم آن نقطه خیلی مرفه به نظر نمی‌رسد.

شهر شرقی باوهینیا

قبل از بازسازی، شهر باوهینیا صرفاً یک ایستگاه فرعی موقت کنار جاده‌ای بود که برخی از سقف‌های آن هنوز با قیر پوشیده شده بود. پس از بازسازی، سبکی تمیز و مینیمالیستی به خود گرفت. دختران فروشنده مانند همسایگانی دوستانه - مهربان، صمیمی و گرم - احساس می‌شدند، در حالی که مرکز خرید بر پوشاک زنان جوان تمرکز داشت.

دکوراسیون تعطیلات و چیدمان داخل فروشگاه‌های آن با دقت طراحی شده بود. در ابتدا، برندهای بازار انبوه مانند Baleno (که قبلاً با نام Bin Nu شناخته می‌شد) و Jeanswest را می‌فروخت. پس از ارتقا، برندهایی را که Longhao نمایندگی آنها را بر عهده داشت، از جمله S'KAP و Nike، معرفی کرد و بعداً CK Jeans، Lee، Levi's و دیگران را نیز به آنها اضافه کرد.

چند سالی است که برنگشته‌ام. فقط دارم فکر می‌کنم - آن دخترهای فروشنده‌ی باوهینیا که زمانی پاک و دوست‌داشتنی بودند، حالا چه حالی دارند؟

در مورد عملکرد ضعیف بلندمدت شهر لوازم خانگی وانشانگ و مرکز خرید بین‌المللی لوازم خانگی در طبقه دوم فروشگاه بزرگ وانجیا، که به خاطر تجهیزات صوتی باکیفیتش شناخته می‌شود، از ذکر جزئیات در اینجا خودداری می‌کنم.

فصل سه: امکانات غذاخوری و پشتیبانی در هواکیانگبی

بعد از این همه صحبت در مورد هواکیانگبی و کسب و کارهای اصلی اطراف مناطق تجاری آن، باید در مورد امکانات پشتیبانی - به خصوص غذا و سرگرمی - نیز صحبت کنیم. به هر حال، بدون آنها، هواکیانگبی هرگز نمی‌توانست به آنچه که هست تبدیل شود. بگذارید داستان را یکی یکی تعریف کنم.

A. KFC در Huaqiangbei

اولین شعبه KFC در جنوب چین در سال ۱۹۹۶ در هواکیانگبی، در زمینی متعلق به گروه هوالیانفا، افتتاح شد. در آن زمان، این اقدام به عنوان به رسمیت شناختن بین‌المللی ترافیک بالای عابران پیاده و اهمیت تجاری هواکیانگبی تلقی می‌شد.

آن زمان، ما به خوردن سالاد سبزیجات عادت نداشتیم و یک ران مرغ سوخاری به طرز تکان‌دهنده‌ای گران به نظر می‌رسید. با این حال، رستوران هر روز جمعیت زیادی را به خود جذب می‌کرد. مردم این نوع مصرف‌گرایی را رمان می‌دانستند - محیط ساده و تمیز بود و سرویس‌دهی مودبانه و سریع بود که تأثیر زیادی بر جای می‌گذاشت.

گوشه‌ای از کی‌اف‌سی یک فضای بازی برای کودکان داشت که با سرسره‌های رنگارنگ و تورهای طنابی تکمیل می‌شد. این چیزی بود که در آن زمان هرگز در مراکز خرید چین دیده نشده بود و واقعاً چشم مردم را باز کرد.

برادرزاده‌ام، سونگ جونلونگ، وقتی فقط هفت سال داشت از زادگاهمان به شنژن آمد. من او را برای اولین «وعده غذایی به سبک غربی» به KFC بردم. او هنگام بازی روی سرسره، دمپایی‌های پلاستیکی‌اش را محکم گرفته بود، از ترس اینکه اگر آنها را کنار بگذارد، کسی آنها را بدزدد. سال‌ها بعد، ما هنوز به این داستان می‌خندیم.

بعدها، بسیاری از مراکز خرید در سراسر چین از این نوع فضای فعالیت کودکان تقلید کردند. حتی «فضای انبار شوهر» معروف در فروشگاه پارک‌ان (فروشگاه بزرگ تونگلووان) در جاده شمالی هوافا در هواکیانگ‌بی احتمالاً از اینجا الهام گرفته شده است.

آبجو فروشی پارک لین (سالن آبجو بولین)

بالای مرکز خرید مانها، در همان ساختمان، زمانی یک آبجوفروشی پارک‌لین وجود داشت. این آبجوفروشی در زمینه‌ی آبجوی تیره‌ی مالت خالص تازه دم‌شده به سبک آلمانی تخصص داشت و دکوراسیون آن از فرهنگ گوشت خوک آلمانی الهام گرفته شده بود.

این یکی از قدیمی‌ترین مکان‌ها در هواکیانگبی با حال و هوای «خرده‌بورژوازی» بود - کمی شیک، کمی پر زرق و برق. خوراکی‌ها خوشمزه اما گران بودند. این مکان، محل تجمع محبوبی برای کارمندان اداری بود تا بعد از کار استراحت کنند.

حتی چند زوجی را که می‌شناختم دیدم که داخل خانه با هم صمیمی شده بودند. به همین خاطر، من (سونگ شی‌کیانگ از کینگ‌هلم و اسلکور) یک بار از آنها "پول سکوت" گرفتم - و بیش از یک بار برای مست کردن بیرون کشیده شدم. هه هه!

پس از کسب درآمد خوب، مالک یک سالن بولینگ پارک لین در هواکیانگبی افتتاح کرد. با این حال، پس از فروکش کردن تب بولینگ تنها چند سال بعد، آن سالن تعطیل شد. این آبجوفروشی بعداً به جاده جنوبی هواکیانگ نقل مکان کرد و گسترش یافت، اما امروز کاملاً ناپدید شده است.

C. ستاره‌های دیسکو در Huaqiangbei

"ستاره‌های دیسکو«واقع در طبقه همکف ساختمان دکوراسیون خارجی، مکان مورد علاقه کارگران کارخانه و کارمندان اداری از هواکیانگبی و مناطق اطراف برای استراحت پس از کار بود. البته، برخی از افراد نیز وانمود می‌کردند که در روابط جدی هستند.

این یک سرگرمی عمومی بود. آبجو، نوشابه، تنقلات و غذاهای انگشتی، همه مقرون به صرفه بودند. در ابتدا، هیچ هزینه ورودی وجود نداشت - فقط کافی بود وارد شوید و تا زمانی که چیزی می‌خریدید، خوش بگذرانید. بعداً، ورود فقط برای خانم‌ها رایگان شد. در نهایت، بلیط‌ها در طول تعطیلات به تعداد محدود فروخته می‌شدند، که نشان می‌دهد این تجارت چقدر پررونق بوده است.

من متوجه شدم که ستاره‌های دیسکو جمعیت زیادی را به خود جذب کرد و طبیعتاً بیمارستان صلیب سرخ که در همان نزدیکی بود (و اکنون بیمارستان شماره دو مردم شنژن نام دارد) نیز شاهد افزایش ترافیک بود. به نظر می‌رسید همه در حال کسب درآمد هستند.

اواخر شب، دیدن افراد مست که دردسر درست می‌کردند یا از روی حسادت دعوا می‌کردند، غیرمعمول نبود. این دیسکو سال‌ها محبوب ماند و صاحبش ثروت زیادی به دست آورد.

D. Longsheng Bar، Huaqiang جنوبی

بار لانگ‌شنگ که در آن سوی خیابان شن‌نان واقع شده بود، از نظر فنی به هواکیانگ جنوبی تعلق داشت. اما از نظر فضای تجاری، طبیعتاً همه آن را بخشی از هواکیانگ‌بی می‌دانستند.

برای من (سونگ شی‌کیانگ از کینگ‌هلم و اسلکور)، بار لانگ‌شنگ نمایانگر زندگی شبانه نسل جوان هواکیانگ‌بی بود - مکانی برای استراحت، معاشرت، لاس زدن و خرج کردن پول پس از یک روز طولانی و سخت کار. هواکیانگ‌بی «نیمه اول» روز بود - مشغول پول درآوردن. بار لانگ‌شنگ «نیمه دوم» روز بود - رها کردن، فرو بردن شور و اشتیاق و آزاد کردن انرژی.

در طول روز ولنتاین، هالووین و کریسمس، این مکان مملو از جوانان هواکیانگبی و مناطق اطراف می‌شد. به نوعی، بار لانگشنگ به متعادل کردن فشار شدید روزانه هواکیانگبی کمک می‌کرد و به طور غیرمستقیم به رونق آن کمک می‌کرد.

در سال ۲۰۰۳ به دلیل شیوع سارس تعطیل شد، اما تأثیر فراموش‌نشدنی بر جوانان ما گذاشت.

«مرکز اجرای قرن بیست و یکم» در ساختمان هانگدو نیز شایسته‌ی ذکر است. این مرکز بر سرگرمی‌های تجاری و اجراهای زنده تمرکز داشت و مشتریان سطح بالا را هدف قرار می‌داد. اجراکنندگان مشهور اغلب در آنجا ظاهر می‌شدند، نوشیدنی‌ها بسیار گران بودند و حتی شایعاتی در مورد «خدمات ویژه» دیگر نیز منتشر می‌شد.

امروزه، در امتداد جاده هوافو در ضلع غربی ساختمان جیوفانگ، یک خیابان بار وجود دارد. متمایزترین آنها بار ولف کسل با دکوراسیونی بسیار شخصی‌سازی‌شده است. این بار به مکانی برای تجمع جوانان عصبانی، افراد اهل ادبیات و شورشیان خودخوانده تبدیل شده است. در نزدیکی آن، بارهای آرام‌تر و غذاخوری‌های غیررسمی‌تری مانند «Lake View Pavilion» قرار دارند.

برخی از محصولات Slkor در وب‌سایت

رستوران دی. جیاهوآ، رستوران مینگشیانگ و رستوران‌های دیگر

روبروی فروشگاه بزرگ سابق وانجیا، رستوران جیاهوآ قرار داشت که متعلق به ... بود. لندر گروه، یکی از بزرگترین مالکان زمین در هواکیانگبی در آن زمان. این مکان، محل تجمع محبوبی برای کارگران یقه سفید بود که به خاطر کیفیت خوب غذا شناخته می‌شد.

مدیران اجرایی از لندر گروه پتروشیمی شنژن و شرکت هواکیانگ سانیو اغلب در آنجا غذا می‌خوردند. بسیاری از شرکت‌های بزرگ نیز شام سالانه خود را در این رستوران برگزار می‌کردند.

رستوران مینگشیانگ که سال‌ها پابرجا بود، به خاطر قیمت‌های مناسب و خدمات سریعش مشهور بود. سال‌ها بعد، صاحب آن، آقای لین، میدان مد شرقی که در حال ورشکستگی بود را خریداری کرد و آن را به شهر دیجیتال مینتونگ تبدیل کرد. در سال‌های اوج تلفن‌های همراه تقلبی در هواکیانگبی، اجاره مغازه در آنجا تقریباً غیرممکن بود.

از دیگر مکان‌های محبوب برای صرف غذا می‌توان به رستوران چونمان‌یوان، هاکا کینگ در نزدیکی کارخانه الکترونیک جینگهوآ، هتل دیفو، دامپلینگ هاوس سان‌یوان در پارک صنعتی SEG، باربیکیو یوانتایزو، دیان وانگ (یکی از اولین رستوران‌های زنجیره‌ای شنژن) و غرفه‌های متعدد غذاهای خیابانی در زیر ساختمان جیاله اشاره کرد.

کمی دورتر، «Zuiweng Pavilion»، یک رستوران غذاهای آنهویی که توسط سونگ هونگ‌یانگ از هفی اداره می‌شد، قرار داشت که به خاطر تابلوی متمایز و ماهی ماندارین تخمیر شده‌اش معروف بود. حتی دورتر، ما اغلب به رستوران Tiancai در نزدیکی روستای Huangmugang می‌رفتیم، جایی که می‌توانستید در اتاق‌های خصوصی غذا بخورید و کارائوکه بخوانید.

بازار استعدادهای E. Huaqiangbei

بازار استعدادهای شنژن در طبقه دوم ساختمان شنفانگ، تصویری فراموش‌نشدنی در حافظه جمعی شنژن است.

جمعیت شانه به شانه در این مکان جمع شده بودند. هر کسی که به دنبال کار به شنژن می‌آمد - به خصوص در روزهای اول - ناگزیر از اینجا عبور می‌کرد. مردم برای ارسال رزومه صف می‌کشیدند، برای مصاحبه صف می‌کشیدند و با سوالات پرخاشگرانه و نگاه‌های بی‌تفاوت نمایندگان منابع انسانی روبرو می‌شدند.

چه انتخابی داشتید؟ شکست‌خورده به خانه برگردید؟ یا در خوابگاه‌های ده یوانی بمانید، یا زیر پل‌ها بخوابید و به پشه‌ها غذا بدهید - همیشه در معرض خطر بازداشت توسط گشت‌های امنیتی و اعزام به بازداشتگاه‌های دونگ‌گوان یا بولو به دلیل نداشتن مجوز اقامت موقت باشید؟

بازار استعدادهای Huaqiangbei در سال 1991

بازار استعدادهای شنژن، به عنوان خط مقدم اصلاحات و درهای باز چین، نوآوری بزرگی در تحرک نیروی کار بود که نشاط و منابع انسانی مستمر را به شهر تزریق می‌کرد. در عین حال، باعث ایجاد یک اکوسیستم خاکستری کامل شد - گواهینامه‌های جعلی، غرفه‌های فست فود، کلاهبرداری‌ها، مراکز آموزشی، خوابگاه‌های ارزان قیمت و باج‌گیری‌ها. این نیز به بخشی از چشم‌انداز منحصر به فرد هواکیانگبی تبدیل شد.

بعدها، بازار به منطقه انبار سونگانگ منتقل شد.

سونگ سانمو، بنیانگذار موسسه آموزشی شانمو، با ارائه آموزش‌های حرفه‌ای به جویندگان کار در اینجا ثروتمند شد. او زمانی مهمان مکرر تلویزیون ملی بود و «انرژی مثبت» را تبلیغ می‌کرد. سرانجام، دوران او گذشت و آن انرژی مثبت نیز از بین رفت.

گروه F. جیندی، منطقه فوتیان

در طبقه ششم هتل هواکیانگ در ساختمان شنفانگ در هواکیانگبی، اکنون دفتر یک شرکت کوچک آموزشی و تربیتی قرار دارد. با این حال، فضای داخلی همچنان باشکوه و مجلل است - فقط کمی قدیمی شده است. این فضا زمانی دفتر اصلی گروه جیندی بود که اکنون یکی از برجسته‌ترین توسعه‌دهندگان املاک و مستغلات چین است. چیدمان و دکوراسیون داخلی هرگز تغییر نکرده است. امروزه، گروه جیندی دفتر مرکزی خود را به منطقه صنعتی جیندی در شازوی منتقل کرده است.

گروه املاک جیندی در ابتدا وابسته به دولت منطقه فوتیان بود. رهبر اولیه آن یین ژیشیونگ بود و بعدها لینگ که به دنبال او آمد. ظهور این شرکت در منطقه صنعتی شازوی جیندی آغاز شد. پس از توسعه موفقیت‌آمیز پروژه‌هایی مانند باغ منظره دریایی جیندی، باغ سبز جیندی و خلیج طلایی جیندی در شنژن، این شرکت سهام خود را به عموم مردم عرضه کرد.

جیندی بعداً با پروژه‌هایی مانند شهرک سبز جیندی به سرعت به شهرهای بزرگی مانند پکن و شانگهای گسترش یافت و در نهایت به یک غول املاک و مستغلات در کنار وانکه، چاینا اورسیز لند و پلی دولوپمنت تبدیل شد. در شنژن، پروژه‌هایی مانند جیندی شیانگمیشان، جیندی کوئیدی بی، جیندی میلونگ تاون و جیندی شانگتانگ رود، همگی به عنوان پروژه‌های ممتاز در این صنعت در نظر گرفته می‌شوند.

فروشگاه اصلی Slkor در بازار لوازم الکترونیکی Huaqiangbei

بازار ساعت G. Huaqiangbei

قبل از اینکه گوشی‌های تقلبی Huaqiangbei در سراسر جهان مشهور شوند، کلمه "shanzhai" (کپی) حتی به طور گسترده استفاده نمی‌شد. با این حال، بازار ساعت در Huaqiangbei سال‌ها بود که کپی‌هایی از ساعت‌های لوکس معروف جهان تولید می‌کرد.

زمانی، ساعت و پوشاک از صنایع اصلی شنژن بودند. بازار ساعت شنژن در جاده غربی ژنژینگ، صحنه اصلی صنعت ساعت بود. وقتی در سال ۱۹۹۶ افتتاح شد، قرار بود بستری برای اتصال تولید، عرضه و فروش باشد. با این حال، با گذشت زمان، به یک مرکز توزیع عمده برای ساعت‌های لوکس کپی تبدیل شد.

در اینجا، نه تنها می‌شد برندهای شناخته‌شده‌تری مانند رولکس، لونژین، تودور و بلنک‌پین را پیدا کرد، بلکه نام‌های درجه یکی مانند پاتک فیلیپ، واشرون کنستانتین و کارتیه را هم - حتی در نسخه‌های محدود - نیز یافت. مشتریان همچنین می‌توانستند بر اساس نوع و ظاهر موتور، درخواست سفارشی‌سازی کنند. در پایین‌ترین قیمت، یک «رولکس» می‌توانست با قیمتی در حدود ۱۰۰ رنمینبی فروخته شود.

در آن زمان، این موضوع توجه زیادی - و بازدیدکنندگان زیادی - را به هواکیانگبی جلب کرد.

ح. استعدادهای پنهان در مغازه‌های کوچک خیابانی هواکیانگبی

در خاطرات من، بسیاری از مغازه‌های کوچک خیابانی در هواکیانگبی شاهد توسعه چشمگیر آن بودند. آنها فقط ناظر نبودند، بلکه بخش اساسی معجزه اقتصادی هواکیانگبی بودند.

بین فروشگاه بزرگ وانجیا و مرکز خرید مانها، یک راهروی باریک وجود داشت. در گوشه، یک دکه کوچک قرار داشت که توسط یک مرد جوان لاغر اهل چائوشان اداره می‌شد و او یک دختر چاق اهل جیانگشی را استخدام کرده بود. آنها آب معدنی، سیگار و نوشیدنی‌های غیرالکلی می‌فروختند و دو تلفن عمومی در بیرون قرار داده بودند. در آن زمان، کیوسک‌های تلفن عمومی سودآور بودند - مردم برای برقراری تماس و ارسال پیام‌های پیجر پول می‌دادند.

مغازه فقط ۲ متر طول و ۱ متر عرض داشت و اجاره ماهانه آن ۳۰۰۰ یوان بود. با افزایش رفت و آمد، آنها یک ردیف پلوپز اضافه کردند و شروع به فروش نان، ذرت آب‌پز، سوپ پیازچه و خون خوک و چای گیاهی کانتونی کردند. میانگین گردش مالی روزانه آنها به ۳۰۰۰۰ یوان رسید.

دختر تپل، با موهای چرب، همیشه نیمه‌خواب به نظر می‌رسید، و به طور مکانیکی پول جمع می‌کرد و به مشتریان خدمت می‌کرد. من اغلب به شوخی می‌گفتم که اگرچه او هرگز نمی‌توانست تا دیروقت بخوابد، اما حتماً آنقدر پول نقد شمرده که دستانش دچار گرفتگی شده است. با گذشت زمان، ما شاهد بودیم که رئیس لاغر از پوشیدن دمپایی لاانگشتی به کفش‌های چرمی ارتقا یافت - هرچند هنوز جوراب نمی‌پوشید - در حالی که دختر جیانگشی از تپل به آشکارا فرسوده تبدیل شد. من حتی به شوخی می‌گفتم که رئیس، که دیگر لاغر نبود، باید مسئولیت دختری را که دیگر نمی‌توانست وزن اضافه کند، بر عهده بگیرد. آنها فقط می‌خندیدند و به من می‌گفتند: «مهندس سونگ، شوخی نکن و یک کاسه سوپ خون خوک پیازچه ما را بخور - سه یوان، وعده‌های اضافی بدون هزینه اضافی!»

آن مغازه‌دار چائوشانی بعدها به یکی از «میلیونرهای دمدمی مزاج» اولیه و مشهور هواکیانگبی تبدیل شد، هرچند از آن زمان تاکنون کارآفرینان چائوشانی دیگری که در ساختمان SEG به تجارت الکترونیک مشغولند، از او پیشی گرفته‌اند.

مغازه بغلی کمی بزرگتر بود - که هنوز فقط چند متر مربع مساحت داشت - و به عنوان فروشگاه مجاز فیلیپس فعالیت می‌کرد و پلوپز، ریش‌تراش برقی و تلفن همراه می‌فروخت. در طول تعطیلات، مشتریان صف می‌کشیدند و در ساعات اوج فروش، فروش روزانه از ۱۰۰۰۰۰ یوان فراتر می‌رفت. در محیط کسب‌وکار امروزی، چنین عملکردی تقریباً غیرقابل تصور است.

در آن زمان تعداد بی‌شماری از این مغازه‌های کوچک بسیار سودآور در هواکیانگبی وجود داشت. صف کشیدن برای دیدن محصولاتصف‌های طولانی برای پرداخت به صحنه‌ای تعیین‌کننده در این منطقه تبدیل شده بود. در مکان‌هایی مانند «دنیای زنان»، «شهر مد جدید داهائو»، پیشخوان‌های منتخب در فروشگاه بزرگ وانجیا و غرفه‌های «دنیای الکترونیک هواکیانگ»، صف‌ها همه جا به چشم می‌خوردند. سخت‌کوشی و تلاش بی‌وقفه این افراد بود که واقعاً از رونق هواکیانگبی حمایت می‌کرد.

وب‌سایت کینگ‌هلم (www.kinghelm.net)

در روزهای اولیه هواچیانگبی، اینها کم و بیش پروژه‌ها و نام‌های تجاری بودند که واقعاً برجسته بودند. ناگزیر، ممکن است برخی از آنها از قلم افتاده باشند. اگر هر یک از خوانندگان احساس می‌کنند که موارد مهمی اضافه شده است، لطفاً این را به عنوان دعوتی برای ادامه گفتگو در نظر بگیرید - من این داستان‌ها را صرفاً به عنوان نقطه شروع ارائه می‌دهم.

تحولات بعدی مانند فروشگاه بزرگ خلیج کازوی در سیتیک پلازا، ایجاد شده توسط چن ژی - که اغلب به عنوان "پدرخوانده" مراکز خرید چین شناخته می‌شود - همان مراکز خریدی که زمانی رونق داشتند اما بعداً رو به زوال رفتند میدان مد شرقی که توسط وو جیانِ هنردوست تأسیس شده است، و بخش جنوبی جاده هواکیانگبی که با نام «خیابان الکترونیک شماره ۱» شناخته می‌شود و توسط بازار الکترونیک هواکیانگ و بازار الکترونیک SEG رهبری می‌شود، همگی شایسته داستان‌هایی از آثارشان هستند.وقتی وقت اجازه دهد، با کمال میل مطالب بیشتری را به اشتراک خواهم گذاشت.

هواچیانگبی با تپه نیلوفر آبی در پشت آن، سر بر آورد و در کنار خلیج داپنگ رونق گرفت. این شهر با ظهور شنژن رشد کرد و با توسعه چین مدرن شکوفا شد. این شهر هم نمونه کوچکی از تاریخ و هم نقطه عطفی از دوران خود است.

تنها در بیست سال کوتاه، هواکیانگ‌بی حاصل کار سخت، عرق جبین و خرد افراد بی‌شماری را در خود جای داد. همچنین از بازار گسترده چین، جریان مداوم استعداد، اطلاعات و فناوری و همچنین فرصت تاریخی ناشی از اصلاحات و سیاست درهای باز چین بهره‌مند شد. ما مدیون این دوران باشکوه و همه دوستانی هستیم که جوانی و اشتیاق خود را وقف توسعه هواکیانگ‌بی کردند.

با وجود سایه‌های تاریخی کالاهای تقلبی و محصولات کپی، سهم هواکیانگبی در جامعه و ملت غیرقابل انکار است. هواکیانگبی همچنین شخصیت مرا شکل داد. این شهر مرا - از یک جوان روستایی که تنها با دو دست لباس کهنه به شنژن رسیده بود - به کسی تبدیل کرد که می‌توانست در هواکیانگبی زنده بماند، پیشرفت کند، در مورد ایده‌ها بحث کند و نظرات جسورانه خود را بیان کند.

هواکیانگبی، چطور می‌توانم تو را فراموش کنم؟

هواکیانگبی خاطره‌ی جاودانه‌ی ماست. فکر می‌کنم من تنها کسی نیستم که این حس را دارد - و حتی یکی از معدود کسانی هم نیستم که این حس را دارم. هواکیانگبی به خاطره مشترک یک نسل کامل تعلق دارد. بیایید به تلاش برای درخشش دوباره آن ادامه دهیم.

وب‌سایت اسلکور (www.slkoric.com)

درباره نویسنده

آقای سونگ شیچیانگ محقق اقتصاد خصوصی در مرکز توسعه اقتصادی شورای دولتی، عضو پایگاه داده متخصصان اطلاعات الکترونیکی انجمن علوم و فناوری چین و متخصص شناخته شده در اکوسیستم تجاری هواکیانگبی است.

آقای سونگ پیش از این به عنوان مدیرعامل یک شرکت بین‌المللی املاک و مستغلات با فهرست عمومی فعالیت می‌کرد. او در حال حاضر در ... سرمایه‌گذاری و فعالیت می‌کند. شرکت نیمه‌هادی شنژن سلکور و Shenzhen Kinghelm Electronics Co., Ltd.، ساختن برندها SLKOR و کینگهلم .

هر دو شرکت Slkor و Kinghelm از شرکت‌های ملی فناوری پیشرفته در چین هستند که ده‌ها اختراع ثبت شده و حق چاپ نرم‌افزار را در اختیار دارند. تحت رهبری آقای سونگ، Slkor به یکی از شرکت‌های نیمه‌هادی در حال رشد سریع و پیوسته چین تبدیل شده است و بر جایگزین‌های داخلی برای قطعات الکترونیکی تمرکز دارد. چشم‌انداز این شرکت تبدیل شدن به یک شرکت پیشرو نیمه‌هادی داخلی.

آقای Song Shiqiang، مدیر کل Kinghelm و Slkor

«کینگ‌هلم، اتصال بیدو.»

کینگ‌هلم با شروع توسعه آنتن‌های GPS بیدو، فعالیت خود را به آنتن‌های مایکروویو، مجموعه‌های کابل RF و کانکتورهای سیگنال الکتریکی با برند کینگ‌هلم گسترش داده و عصر هوشمند اینترنت همه چیز را در بر گرفته است.

آقای سونگ شی‌کیانگ از شناخت و نفوذ گسترده‌ای در صنعت نیمه‌هادی برق داخلی چین و بخش آنتن و کانکتور موقعیت‌یابی و ناوبری GPS BeiDou برخوردار است. او که سال‌ها در صنعت اطلاعات الکترونیکی کار کرده است، مدت‌هاست که خود را وقف مطالعه، ترویج و حمایت از Huaqiangbei کرده است. او همچنان برای ایجاد یک محیط تجاری بهتر تلاش می‌کند و امیدوار است که Huaqiangbei به رفاه پایدار دست یابد - به عنوان دریچه‌ای به سوی اصلاحات و گشایش چین و کارت ویزیت توسعه اقتصادی شنژن.