- آهنگ شیچیانگ، اسلکور
در طول توسعه‌ی شرکت هواکیانگ‌بی، «تلفن‌های شانژای» به موضوعی تبدیل شد که نمی‌توانست نادیده گرفته شود. تنها در سال ۲۰۰۷، حجم محموله‌های تلفن‌های هواکیانگ‌بی شانژای به ۱۵۰ میلیون دستگاه رسید که یک ششم کل تولید تلفن همراه جهان در آن سال را تشکیل می‌داد. ظهور و سقوط تلفن‌های شانژای به سرعت اتفاق افتاد. این امر میلیونرهای زیادی را از «پیشخوان‌های کوچک یک متری» در هواکیانگ‌بی به وجود آورد، اما منجر به داستان‌های غم‌انگیزی مانند ورشکستگی و فروپاشی روانی «شاهزاده‌ی تلفن‌های شانژای»، چن جینلینگ، نیز شد.

پدیده تلفن شانژای جنبه مثبتی هم داشت. این پدیده به ترویج فرهنگ سازنده در هواکیانگبی کمک کرد و شنژن را به «دره سیلیکون سخت‌افزار» و «بهشت کارآفرینی» تبدیل کرد. همچنین باعث تولد برندهای تلفن همراه محلی مانند Meizu، G5، Longcheer و Transsion شد. از بسیاری جهات، این پدیده به پایه و اساس «روحیه سازنده هواکیانگبی» و «روحیه کارآفرینی شنژن» تبدیل شد.

با این حال، صنعت تلفن شانژای در آن زمان با فشار دولت برای حفاظت از مالکیت معنوی، آگاهی از حق ثبت اختراع و توسعه برند نیز در تضاد بود. در نتیجه، این صنعت در چهارراه رشد بازار، نوآوری فناوری، مقررات دولتی، توسعه اقتصادی، اخلاق تجاری و ساختار قانونی قرار گرفت. درگیری‌ها و شکست‌ها تقریباً اجتناب‌ناپذیر شدند، به همین دلیل رسانه‌های رسمی و بسیاری از اقتصاددانان به ندرت در مورد تلفن شانژای هواکیانگبی بحث می‌کردند.

رسانه‌های معتبر و مؤسسات حرفه‌ای، از جمله هاروارد بیزینس ریویو، با استفاده از مدل‌های مختلف تحلیل کسب‌وکار، موارد مربوط به مدیاتک و بازار گوشی‌های هوشمند جعبه سفید را بررسی کرده‌اند. این مدل‌ها شامل تحلیل SWOT، پنج نیروی پورتر، تحلیل PESTEL، تحلیل VRIO، تحلیل زنجیره ارزش، تحلیل ماتریس BCG، تحلیل ماتریس Ansoff و تحلیل آمیخته بازاریابی هستند.

من، سونگ شی‌کیانگ از کینگ‌هلم و اسلکور، به عنوان شاهدی قدیمی بر هواکیانگ‌بی، قصد دارم آنچه را که دیده و تجربه کرده‌ام، به طور عینی و صادقانه ثبت کنم و تاریخ واقعی هواکیانگ‌بی را در آن دوران بازیابی کنم. با به‌کارگیری نظریه‌های اساسی اقتصاد اجتماعی، امیدوارم منطق عمیق‌تر پشت پدیده «تلفن شانژای هواکیانگ‌بی» را به‌طور سیستماتیک تجزیه و تحلیل کنم و به دورانی پر از فرصت و رشد سریع اقتصادی ادای احترام کنم.


در ادامه مقاله قبلی آقای سونگ از اسلکور، «تحقیق در مورد تلفن‌های هوآکیانگبی شانژای» (بخش اول)، این بخش به بحث در مورد منشأ «شانژای»، تکامل فناوری تلفن‌های هوآکیانگبی شانژای و دو دوره رونق عمده این صنعت می‌پردازد.

Ⅳ. معجزه ثروت هواکیانگبی
منطقه فرعی هواکیانگ‌بی در منطقه فوتیان، شنژن، تمام شرایط مطلوب برای تمرکز ثروت و ایجاد تعداد زیادی میلیونر و میلیاردر را داشت - ترکیبی بی‌نظیر از «زمان، مکان و افراد».

در آغاز اصلاحات و سیاست درهای باز چین، جهان سومین انتقال بزرگ صنعتی جهانی را تجربه می‌کرد که طی آن تولید محصولات صنعتی از اروپا، ایالات متحده و چهار ببر آسیایی به چین منتقل شد. این «زمان‌بندی مناسب» بود. شنژن، به عنوان یکی از چهار منطقه ویژه اقتصادی اول چین، از اختیارات قانونگذاری مستقل، سیاست‌های بسیار انعطاف‌پذیر و موقعیت جغرافیایی استراتژیک در مجاورت هنگ کنگ - «مروارید شرق» - برخوردار بود و در عین حال به آسیای جنوب شرقی، محل سکونت بسیاری از جوامع تجاری چینی در خارج از کشور، نزدیک بود. این «مکان مناسب» بود. در همین حال، تعداد زیادی از کارگران مهاجر از سراسر چین به شنژن سرازیر شدند. آنها آموزش‌های اولیه دیده بودند، سخت‌کوش و منظم بودند و دستمزدها و مزایای نسبتاً پایینی را پذیرفته بودند که منجر به هزینه‌های پایین نیروی کار می‌شد. این «افراد مناسب» بودند.

هواکیانگبی به خاطر «سه فراوانی» - مردم، کالاها و پول - مشهور بود. در اوج خود، هواکیانگبی محل بیش از ۶۰،۰۰۰ شرکت کوچک و متوسط ​​و ۴۰،۰۰۰ کسب و کار خوداشتغالی با تقریباً ۵۰۰،۰۰۰ کارگر و تاجر روزانه بود. در طول تعطیلات، ترافیک بازدیدکنندگان از ۸۰۰،۰۰۰ نفر فراتر می‌رفت و خریداران اغلب مجبور بودند برای ورود به مراکز خریدی مانند فروشگاه بزرگ ونگارد و دنیای زنان در صف بایستند.

حجم معاملات سالانه در هواکیانگبی از ۳۰۰ میلیارد یوان فراتر رفت. هزینه‌های نقل و انتقال فقط برای یک متر فضای پیشخوان می‌توانست به ۳۰۰۰۰۰ یوان برسد، در حالی که املاک خرده‌فروشی درجه یک در SEG Plaza به قیمت ۳۰۰۰۰۰ یوان در هر متر مربع فروخته می‌شدند. اگرچه فروشگاه بزرگ ونگارد تنها ۳۰۰۰ متر مربع مساحت تجاری داشت، اما درآمد روزانه آن یک بار به ۳ میلیون یوان رسید و آن را به یکی از بهترین فضاهای خرده‌فروشی جهان از نظر فروش در هر متر مربع تبدیل کرد. در طول ۳۰ سال، تولید اقتصادی هواکیانگبی از کمتر از ۲ میلیارد یوان به ۳۰۰ میلیارد یوان افزایش یافت و «منطقه صنعتی شانگبو» سابق را به «خیابان الکترونیک شماره ۱ چین» تبدیل کرد. تولید ناخالص داخلی منطقه هواکیانگبی در منطقه فوتیان در نهایت با منطقه یوئه‌های در منطقه نانشان، یکی از مشهورترین قطب‌های اقتصادی شنژن، رقابت کرد.

آقای چنگ ییمو از اتاق بازرگانی الکترونیک شنژن یکی از شاهدان تاریخ هواکیانگبی است. به گفته وی، هواکیانگبی در ابتدا مرکز صنعت اطلاعات الکترونیکی شنژن بود. در آن زمان، منطقه صنعتی شانگبو، جایی که هواکیانگبی در آن واقع شده است، بسیاری از کارخانه‌های معروف الکترونیک و مؤسسات وابسته به دولت، از جمله تلویزیون سانیو هواکیانگ، فیلیپس اس ای دی، الکترونیک جینگهوا، هیتاچی اس ای جی و کارخانه الکترونیک هواکیانگ را در خود جای داده بود.

پس از پیوستن چین به سازمان تجارت جهانی (WTO)، سرزمین اصلی چین به سرعت به «کارخانه جهان» تبدیل شد. صنعت الکترونیک و اطلاعات رشد انفجاری را تجربه کرد و با هدایت غول‌هایی مانند SEG و Huaqiang، Huaqiangbei به سرعت به «خیابان الکترونیک شماره ۱ چین» تبدیل شد.

همزمان، در مناطقی که خارج از دسترس مقررات سختگیرانه دولتی بودند، قدرت بازار خاکستری نیز معجزات اقتصادی ایجاد کرد. زنجیره تأمین تلفن شانژای بی‌سروصدا در سراسر دلتای رودخانه مروارید توسعه یافت و سرانجام در هواکیانگبی به یک نیروی صنعتی قدرتمند تبدیل شد. بسیاری از خارجی‌هایی که برای امرار معاش به هواکیانگبی می‌آمدند، مایل بودند قوانین قدیمی را به چالش بکشند و نوآوری‌های تحول‌آفرین را بپذیرند.

ظهور اکوسیستم بازار آزاد هواکیانگبی اساساً فرآیندی برای بهینه‌سازی منابع و پیشبرد نوآوری صنعتی بود. برخی از صاحبان مشاغل کوچک که از «پیشخوان‌های یک متری» کوچک فعالیت می‌کردند، به تدریج به عنوان اولین «سازندگان هواکیانگبی» شناخته شدند. مدل کسب‌وکار منحصر به فرد و فرهنگ تقسیم سود این منطقه، تازه‌واردان جاه‌طلب را به آزمایش، رقابت و نوآوری تشویق می‌کرد. در محیطی که «هر چیزی که ممنوع نباشد، قابل آزمایش است»، هواکیانگبی دوران شکوه خود را خلق کرد.

بسیاری از افراد نیز از طریق شکست‌های مکرر و رقابت شدید تجاری قوی‌تر شدند و در نهایت به کارآفرینان مشهوری تبدیل شدند. این «فرهنگ Huaqiangbei» است که توسط آقای سونگ از Slkor و Kinghelm خلاصه شده است - فرهنگی که با نوآوری، ریسک‌پذیری، انعطاف‌پذیری و عمل‌گرایی تعریف می‌شود.

وانگ ژیگانگ، استراتژیست رسانه‌ای، زمانی گفته بود: «خدا شیطان را آزاد می‌کند، اما شیطان بهشت ​​را خلق می‌کند.» این گفته، نظریه جامعه‌شناختی «پیامدهای ناخواسته» را منعکس می‌کند، جایی که یک نیت اولیه الف در نهایت در یک محیط اجتماعی پیچیده و در حال تغییر، به نتیجه‌ای کاملاً متفاوت ب منجر می‌شود.

یک مثال شناخته‌شده، سیلدنافیل است. این دارو در ابتدا برای درمان فشار خون بالا و آنژین صدری ساخته شد، اما بعدها به دلیل درمان اختلال نعوظ و بهبود سلامت کلیه در درک سنتی چینی مشهور شد. این نظریه همچنین می‌تواند به توضیح معجزه ثروت ایجاد شده توسط صنعت تلفن Huaqiangbei Shanzhai کمک کند.

حالا، نمی‌توانم جلوی خودم را بگیرم و یک درس جدی اما خنده‌دار دیگر در مورد عادت چینی‌ها به «مکمل» سلامتی به همه بدهم. به نظر می‌رسد مردم چین عاشق «تقویت» همه چیز هستند. مردان بر تقویت کلیه‌ها تمرکز می‌کنند، زنان بر تغذیه خون، و بسیاری از خانواده‌ها داروهای سنتی مانند قرص‌های لیووی دیهوانگ و قرص‌های ووجی بایفنگ را در کشوهای خود نگه می‌دارند. لیوان‌های آب اغلب پر از توت گوجی، خرمای قرمز یا دانه‌های کاسیا هستند.

بچه‌ها به آموزش خصوصی اضافی نیاز دارند، برنامه‌نویس‌ها به خواب اضافی نیاز دارند، و سالمندان هر روز با عجله به سوپرمارکت‌ها می‌روند تا تخم‌مرغ‌های رایگان برای یخچال تهیه کنند. انگار بدون نوعی «مکمل»، مردم از نظر روحی مضطرب و از نظر جسمی ضعیف می‌شوند.


در سال‌های اوج صنعت تلفن همراه چین، به غیر از گروه «ژونگوا کولین» - ZTE، هواوی، کول‌پد و لنوو - تقریباً هر شرکت دیگری ارتباطی پیچیده و جدایی‌ناپذیر با گوشی شانژای Huaqiangbei داشت.
شرکت‌های ODM مانند Huaqin، Longcheer، Huiye، Wingtech، Yude، HEDY، Haipai و Tinno در آن دوران کسب‌وکارهای عظیمی ایجاد کردند و بنیانگذاران آنها عمدتاً میلیاردر شدند. برندهای تلفن همراه از جمله Gionee، GFive و Transsion به چهره‌هایی مانند Liu Lirong، Zhang Zhixue و Zhu Zhaojiang کمک کردند تا به ثروت‌هایی به ارزش میلیاردها یا حتی ده‌ها میلیارد یوان برسند.

شرکت شانگهای موشانگ، شرکتی که از ارائه راهکارهای «تلفن شانژای» سود می‌برد، رسماً در شانگهای ثبت شده بود، اما پایگاه تولیدی و اکوسیستم فنی آن هنوز عمیقاً به هواکیانگبی گره خورده بود. شرکت‌های طراحی مانند آرتوپ و جیالانتو، متخصص در طراحی ظاهری و ساختاری تلفن همراه، نیز در هواکیانگبی مستقر بودند. فراتر از آنها، چهره‌های تأثیرگذار بی‌شماری در گره‌های مختلف زنجیره تأمین پنهان بودند که داستان‌های ثروتشان همگی ارتباط نزدیکی با هواکیانگبی داشت.

من همیشه معتقد بوده‌ام که در میان تمام صنایعی که میلیاردرها را در هواکیانگبی به وجود آوردند، موج «تلفن همراه شانژای» با بالاترین ظرفیت فعالیت می‌کرد. این دوره بود که هواکیانگبی را در سراسر چین و فراتر از آن مشهور کرد و آن را به اوج ثروت‌آفرینی رساند.


در سال ۲۰۱۲، با پس‌انداز اندکی که از کار در املاک و مستغلات جمع کرده بودم، برای جستجوی فرصت‌های جدید به هواکیانگبی بازگشتم. در آن زمان، هواکیانگبی سرشار از انرژی بود. در طول تعطیلات، خیابان‌های اصلی شانه به شانه جمعیت پر می‌شد. آهنگ کره‌ای پرطرفدار «گانگنام استایل» سای در خیابان‌ها و کوچه‌ها طنین‌انداز بود، در حالی که تبلیغات لباس زیر «زن بودن حس خوبی دارد» دیوارها را پوشانده بود. بسیاری از مغازه‌داران پس از لذت بردن از هات پات گوشت دامو چائوشان، برای کارائوکه به «کول پارتی کی‌تی‌وی» می‌رفتند و وقتی حال و هوا به اوج خود می‌رسید، همه شروع به رقصیدن «رقص اسب‌سواری» معروف سای می‌کردند.

برای اینکه بتوانم وارد محافل تجاری سطح بالای هواکیانگبی شوم، اغلب مثل یک جنتلمن شیک‌پوش لباس می‌پوشیدم و وانمود می‌کردم که یک کارآفرین موفق، ثروتمند و بافرهنگ هستم. با بی‌ام‌و دست سومم که بطری‌های تاریخ مصرف گذشته‌ی موتایی‌اش را در صندوق عقب گذاشته بودم، رانندگی می‌کردم و با اشتیاق نظریه‌هایی مانند «چرخه کندراتیف» و «منحنی طلایی فیبوناچی» را برای زنان تاجر هواکیانگبی توضیح می‌دادم. حتی به عنوان نکته‌ی پایانی، حکمت تجاری باستانی فن لی - «اندازه‌گیری مازاد و کمبود، تمایز درستکاری از سود» - را نیز اضافه کردم. مردم کم‌کم احساس کردند که هواکیانگبی هنوز هم روشنفکرانی دارد.

در ابتدا، زنان تاجر هواکیانگبی محتاط بودند و گمان می‌کردند که من دوره‌های آموزشی، بیمه، محصولات فروش مستقیم یا خدمات جراحی زیبایی می‌فروشم. اما با بحث در مورد موضوعاتی مانند ویژگی‌های صنعت مدارهای مجتمع، تولید در مقیاس بزرگ، ساختارهای زنجیره تأمین، تأثیرات ژئوپلیتیکی و نقش هواکیانگبی به عنوان «مخزن موجودی» و تقاطع حیاتی بین تولید و فروش، به تدریج چندین اصل را برای ایجاد سریع ثروت در هواکیانگبی خلاصه کردم. با گذشت زمان، آنها شروع به اعتماد به من کردند.

یک زن تاجر از مدل نظری من پیروی کرد، از طریق تجارت قطعات الکترونیکی ثروتی به دست آورد و برای خودش یک بنتلی خرید. او بعداً یک مدل ماشین بنتلی به من هدیه داد - برای روشن شدن موضوع، آن یک مدل ماشین بنتلی مینیاتوری بود، نه یک نماینده فروش زن بنتلی، بنابراین اشتباه برداشت نکنید. در آن لحظه، آرام آرام به خودم فهمیدم: این بار برگشتن به هواکیانگبی کاملاً تصمیم درستی بوده است.


هواکیانگبی میزبان چندین موج ثروت‌آفرینی بوده است، جایی که حتی همسران صاحبان مغازه‌های «یک متری» هم نگاهی اجمالی به مسیر ثروت آن انداخته‌اند. در دهه ۱۹۸۰، «آشغال» الکترونیکی وارد می‌شد؛ در دهه ۱۹۹۰، MP3، MP4 و مونتاژ کامپیوتر؛ و امروزه، محصولات دیجیتال 3C و گجت‌های الکترونیکی مد روز. سال‌های اخیر شاهد کمبود خازن، مقاومت، MOSFET و تراشه‌های حافظه؛ تقاضای بالا برای برندهایی مانند Texas Instruments (TI)، Silans و STMicroelectronics؛ و اختلالات ناشی از رویدادهایی مانند سیل تایلند، زلزله ژاپن و درگیری‌های تعرفه‌ای ایالات متحده و چین بوده است - که همه اینها به روسای هواکیانگبی و همسرانشان کمک کرد تا سود قابل توجهی کسب کنند.

این کارآفرینان پس از به دست آوردن اولین ثروت خود در هواکیانگبی، به رشد و تقویت کسب‌وکار خود ادامه دادند. چهره‌هایی مانند وانگ لی از هاون اپتیکس، گائو یونفنگ از هانز لیزر، چن ژیلی از ای‌او‌سی اینتلیجنس، کای هوابو از جیانگبولونگ، سونگ شی‌کیانگ از کینگ‌هلم و اسلکور، وانگ لائوبائو از اینترلینگ و چن هایشنگ از میلونگ، همگی موقعیت‌های متمایزی را در صنایع مربوطه خود به دست آورده‌اند. آنها از طریق تجربه عملی در هواکیانگبی، که با فرهنگ جسارت، نوآوری، انعطاف‌پذیری و عمل‌گرایی آن هدایت می‌شد، قوی شدند.

Ⅴ. بازارهای تخصصی تلفن همراه Huaqiangbei

چشم‌انداز تجاری هواکیانگ‌بی عمدتاً از سه بخش اصلی تشکیل شده است: مناطق خرید روزانه مصرف‌کنندگان، «خیابان الکترونیک» و بازارهای تخصصی. فروشگاه‌های بزرگ و مراکز خرید مانند Maoye، Rainbow، Dreams-on و 9square به مصرف‌کنندگانی که در شعاع نیم ساعتی زندگی می‌کنند، خدمات ارائه می‌دهند. «خیابان الکترونیک» در اطراف بازار الکترونیک هواکیانگ، SEG Plaza، New Asia و Metropolis Electronics City متمرکز شده است. بازارهای تخصصی بخش‌هایی مانند پوشاک تجارت خارجی، ساعت، محصولات امنیتی، مراکز خرید کامپیوتر، مخابرات و هدایا را پوشش می‌دهند و بیش از 50 بازار با مساحت بیش از 50,000 متر مربع در اوج خود دارند.

گفته می‌شود که پونی ما قبل از تأسیس تنسنت، در ابتدا در هواکیانگبی کامپیوتر مونتاژ می‌کرد و هوانگ ژانگ از شرکت میزو نیز زمانی در آنجا پخش‌کننده‌های MP3 می‌فروخت. در آن زمان، هواکیانگبی چندین بازار عمده برای تلفن‌های همراه و محصولات جانبی داشت: شهر دیجیتال یوانوانگ در جاده هواکیانگ، بازار لوازم جانبی موبایل مینگتونگ در جاده شمالی هوافا، و بازارهای تونگتیاندی، لانگشنگ و فی‌یانگ تایمز در طبقات تریبون (1-3) ساختمان هواکن در ضلع جنوبی جاده شنان، که از نظر مقیاس نسبتاً کوچک‌تر بودند. مدل «فروشگاه در جلو، کارخانه در پشت» هواکیانگبی، تولیدکنندگان لوازم خانگی کوچک و محصولات دیجیتال 3C را از سراسر کشور، در کنار کانال‌های فروش سراسری و جهانی گرد هم آورد. این همگرایی زنجیره تأمین و شبکه‌های توزیع، یک قطب کلیدی را تشکیل می‌دهد و نقطه قوت رقابتی اصلی هواکیانگبی است.


در آن زمان، طبقات اول تا سوم شهر دیجیتال یوانوانگ در هواکیانگبی تقریباً کاملاً پر از غرفه‌هایی بود که تلفن‌های همراه شانژای می‌فروختند. امروزه، تنها چند پیشخوان در گوشه و کنار طبقات دوم و سوم باقی مانده است، اما بسیاری از شیوه‌های قدیمی تجارت هنوز حفظ شده است. معمولاً روی پیشخوان شیشه‌ای یک غرفه به عرض یک متر، یک یا دو ورق A4 لمینت شده وجود دارد که مدل‌های تلفن، مشخصات و قیمت‌های موجود را فهرست می‌کنند. معاملات مستقیماً در پیشخوان مذاکره می‌شد، در حالی که تحویل عمده برای اطمینان از امنیت در مکان‌های جداگانه‌ای ترتیب داده می‌شد.

شهر دیجیتال یوانوانگ عمدتاً گوشی‌های قاچاق هنگ کنگی و آمریکایی و همچنین دستگاه‌های بازسازی‌شده را می‌فروخت. برندهای بازسازی‌شده عمدتاً نوکیا، موتورولا، سامسونگ و سایر برندهای بزرگ بین‌المللی بودند. در همین حال، بازارهایی مانند بازار موبایل مینگتونگ، بازار تونگتیاندی، بازار موبایل لانگشنگ و بازار فی‌یانگ تایمز عمدتاً در زمینه گوشی‌های شانژای تخصص داشتند.

در هواکیانگبی، تقریباً هر نوع گوشی بازسازی‌شده‌ای پیدا می‌شد. طبیعتاً، تمام کدهای شناسایی دستگاه از قبل تغییر داده شده بودند. مادربردهای منطبق با گوشی و نرم‌افزارهای سازگار نیز به راحتی در دسترس بودند. پس از مونتاژ قاب و پنل‌های رویی، تکنسین‌ها نرم‌افزار را روی دستگاه نصب می‌کردند، یک آزمایش عملکردی سریع انجام می‌دادند و گوشی آماده فروش می‌شد. یک قاب چرمی و چند لوازم جانبی اضافه می‌کردند و محصول می‌توانست بلافاصله به تعداد زیاد وارد بازار شود.

پشت هر پیشخوان، یک زنجیره تأمین بازار خاکستری قرار داشت. برای مثال، از آنجایی که تلفن‌های همراه در هنگ کنگ اغلب ارزان‌تر از تلفن‌های همراه در هواکیانگبی بودند، از طریق کانال‌های مختلف به شنژن قاچاق می‌شدند. در امتداد خیابان چانگ یینگ شاتوجیائو - که یک طرف آن متعلق به هنگ کنگ و طرف دیگر آن متعلق به شنژن بود - قاچاقچیان در سمت هنگ کنگ، تلفن‌های تاشو را داخل تیوب‌های داخلی دوچرخه‌های آفرود پنهان می‌کردند. سپس دوچرخه‌ها از آنجا به شنژن منتقل می‌شدند، جایی که تلفن‌ها می‌توانستند به هواکیانگبی تحویل داده شوند و برای سود فروخته شوند. یک تیوب داخلی دوچرخه ۲۶ اینچی می‌توانست تا ۲۵ تلفن همراه را در خود جای دهد.

مادربردهای گوشی‌های بازسازی‌شده برای برندهایی مانند نوکیا از کشورهای توسعه‌یافته جمع‌آوری و به‌طور مخفیانه از طریق کانال‌های مختلف به چین منتقل شدند. در همین حال، زنجیره تأمین داخلی از قبل پشتیبانی کاملی از قاب گوشی، صفحه‌کلید عددی و لوازم جانبی مرتبط داشت.

البته، برخی از پیشخوان‌ها و فروشندگان در زمینه قطعات یدکی گوشی‌های ساده و محصولات دیجیتال 3C تخصص داشتند، در حالی که برخی دیگر بر تعمیرات و خدمات پس از فروش تمرکز داشتند. به یاد دارم که مراکز تعمیر پس از فروش گوشی‌های ZTE و گوشی‌های فیلیپس به ترتیب در پارک علم و فناوری SEG و ساختمان پنجره مدرن قرار داشتند.

تجارتی که از طریق «پیشخوان‌های یک متری» هواکیانگبی انجام می‌شد، توسط یک شبکه فروش عظیم در پشت صحنه پشتیبانی می‌شد. کانال‌های توزیع و نمایندگی در سراسر سرزمین اصلی چین و همچنین شبکه‌های تجارت بین‌المللی که طی سال‌های متمادی ساخته شده‌اند، وجود داشت. یکی از پدیده‌های منحصر به فرد، «کوله‌پشتی‌روهای هواکیانگبی» بودند - خریدارانی از سراسر جهان که کوله پشتی به همراه داشتند و برای تهیه، خرید یا تهیه عمده به هواکیانگبی می‌آمدند. طبق آمار غیررسمی، در دوره اوج خود، روزانه تا 7,000 بازدیدکننده خارجی برای خرید کالا، بررسی محصولات یا ثبت سفارش عمده به هواکیانگبی می‌آمدند.

مقادیر زیادی از تلفن‌های شانژای و سایر محصولات دیجیتال 3C از Huaqiangbei به طور مداوم به کشورها و مناطقی مانند هند، ویتنام، فیلیپین، آفریقا و آمریکای جنوبی صادر می‌شد. این شبکه فروش گسترده، به نوبه خود، رشد یک زنجیره صنعتی کامل را در پشت محصولات دیجیتال 3C Huaqiangbei، از جمله خدمات تعمیر، ارتقاء، لوازم جانبی و صنایع پشتیبانی مرتبط، به همراه داشت. محصولاتی مانند هدفون بلوتوث، قاب‌های چرمی تلفن همراه، محافظ صفحه نمایش و لپ‌تاپ‌های بازسازی شده به طور فزاینده‌ای فراگیر شدند، در حالی که ارتقاءها و تکرارهای مداوم، بازار را با آخرین روندها هماهنگ نگه می‌داشت.

در روزهای اولیه، هزینه تولید یک تلفن شانژای Huaqiangbei حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ یوان برای هر واحد بود، در حالی که قیمت فروش می‌توانست از ۱۰۰۰ یوان فراتر رود. با افزایش حجم تولید، هزینه‌ها بیشتر کاهش یافت و سود حتی قابل توجه‌تر شد. با این حال، حدود سال ۲۰۱۲، گوشی‌های هوشمند رده بالا به رهبری اپل و سامسونگ ظهور کردند و زنجیره تأمین تلفن شانژای Huaqiangbei برای همگام شدن با فناوری با مشکل مواجه شد. بسیاری از شرکت‌ها به سختی می‌توانستند دوام بیاورند.

سپس شیائومی، که توسط لی جون تأسیس شده بود، با گوشی هوشمند ردمی که با قیمت بسیار پایین ۷۹۹ یوان عرضه شد، از راه رسید. این گوشی به سرعت بخش عمده‌ای از بازاری را که قبلاً در اختیار گوشی‌های شانژای هواکیانگبی بود، تصرف کرد و ضربه‌ای ویرانگر به این صنعت وارد کرد و عملاً آن را به بخش مراقبت‌های ویژه فرستاد. کسب‌وکارهای گوشی‌های شانژای هواکیانگبی تنها چند انتخاب داشتند: به جای دیگری نقل مکان کنند، خود را ارتقا دهند و متحول شوند، یا کاملاً در دام موج بازار گرفتار شوند.


Ⅵ. اکوسیستم خاکستری «تلفن‌های Huaqiangbei Shanzhai»

شرکت Huaqiangbei همیشه نوعی «DNA شانژای» موروثی را با خود حمل کرده است. در روزهای اولیه، بازار الکترونیک SEG عمدتاً کامپیوترهای مونتاژ شده و محصولات جانبی را می‌فروخت و بخش بسیار زیادی از قطعات یا شانژای (شخص ثالث) بودند یا قطعات بازسازی شده. افراد حاضر در این صنعت حتی نام خاصی برای کامپیوترهای شانژای داشتند - آنها آنها را «ماشین‌های سازگار» می‌نامیدند.

گفته می‌شود که بنیانگذار برند کامپیوتر Hedy کسب و کار خود را با فروش این دستگاه‌های سازگار در Huaqiangbei آغاز کرد. طبق گزارش‌ها، بنیانگذار Hasee Computer، وو هایجون، نیز با تجارت هارد دیسک در همان منطقه شروع به کار کرد. در آن زمان، بازار کامپیوتر Shanzhai عمدتاً حول مادربردهای بازسازی شده از برندهایی مانند گیگابایت، ایسر و ایسوس، همراه با ماژول‌های حافظه دست دوم از سامسونگ و کینگستون و هارد دیسک‌های Seagate می‌چرخید. این ترکیبات کم‌هزینه اما کاربردی، این کسب و کار را بسیار فعال کرد و به تدریج یک اکوسیستم خاکستری را با محوریت Huaqiangbei تشکیل داد و در سراسر دلتای رودخانه مروارید گسترش یافت.

در مراحل اولیه تلفن‌های همراه شانژای، صنایع جانبی هنوز نسبتاً محدود بودند. با این حال، با ظهور تلفن‌های هوشمند، اکوسیستم به سرعت گسترش یافت. تلفن‌های هوشمند اولیه مانند آیفون‌ها شکننده بودند و عمر باتری ضعیفی داشتند که مستقیماً منجر به رشد سریع صنایع پشتیبان مانند قاب‌های محافظ و پاوربانک‌ها شد. در همان زمان، شرکت‌هایی که تراشه‌های شارژ و قطعات مرتبط را توسعه می‌دادند نیز ظهور کردند.

با قدرتمندتر شدن گوشی‌های هوشمند و افزایش محبوبیت اپلیکیشن‌های موبایل، اکوسیستم محصولات جانبی همچنان در حال گسترش بود. یک حلقه تجاری کامل پیرامون لوازم جانبی مانند کابل‌های شارژ، بندهای گوشی و اقلام تزئینی شکل گرفت و این غرفه‌ها بسیار سودآور شدند.

در سال ۲۰۱۳، زمانی که من یک رستوران چای به سبک هنگ کنگی را در نزدیکی فاکسکان در لانگهوا اداره می‌کردم - و سعی داشتم با استفاده از مدل زنجیره‌ای به سبک مک‌دونالد، چای شیر به سبک هنگ کنگی را در سراسر چین گسترش دهم - متوجه شدم که برخی از کارمندان فاکسکان بی‌سروصدا درگیر فعالیت‌های غیرمعمولی هستند.

مدل عملیاتی آنها تقریباً به این شکل بود: در شیفت‌های شب، کارمندانی که در تولید آزمایشی مشارکت داشتند، مخفیانه نمونه‌های اولیه دستگاه‌های اپل را بیرون می‌آوردند. همدستان آنها که بیرون منتظر بودند، آنها را جمع‌آوری می‌کردند، به سرعت آنها را برای قالب‌گیری، تکثیر و شبیه‌سازی پارامترها به تولیدکنندگان نزدیک منتقل می‌کردند و سپس نمونه‌ها را قبل از تغییر شیفت صبح برمی‌گرداندند. به همین دلیل، تنها چند روز پس از عرضه آیفون جدید، Huaqiangbei می‌توانست نسخه‌های Shanzhai از همان مدل را به همراه مجموعه کاملی از لوازم جانبی مطابق با آن تولید کند.

اجزای اصلی مانند مادربردهای تلفن Shanzhai، به دلیل ارزش بالا و ریسک بالاتر، به شیوه‌ای بسیار پنهان‌تر و سیارتر معامله می‌شدند. در پشت این زنجیره، اغلب یک «رئیس بزرگ دنیای زیرزمینی» کلیدی وجود داشت که به عنوان واسطه عمل می‌کرد، روابط را سازماندهی می‌کرد، منابع را کنترل می‌کرد و قیمت‌ها را تثبیت می‌کرد تا حاشیه سود را حفظ کند و در عین حال ایمنی شرکت‌کنندگان را نیز تضمین می‌کرد. هر حلقه در زنجیره معمولاً برای کاهش ریسک، ارتباط تک خطی را حفظ می‌کرد.
این مادربردها اغلب با ون‌هایی مانند JAC یا مینی‌بوس‌های Jinbei حمل می‌شدند که به طور مداوم در بازارهای اصلی تلفن همراه Huaqiangbei در گردش بودند. معاملات در داخل وسیله نقلیه یا پس از توقف وسیله نقلیه در نزدیکی محل، پس از توافق بر سر معامله، نهایی می‌شدند.

دوستی که یک کارخانه مونتاژ SMT را اداره می‌کرد، زمانی به من گفت که در اوج دوران تلفن‌های شانژای، هر مادربردی که او پردازش می‌کرد، سود خالصی حدود ۱۵ رنمینبی ایجاد می‌کرد. کارخانه او می‌توانست حدود ۱۰،۰۰۰ واحد در روز تولید کند و روزانه حدود ۱۵۰،۰۰۰ رنمینبی درآمد داشته باشد. وقتی پول نقد جمع‌آوری شد، او احساس تقریباً غیرقابل وصفی از موفقیت داشت، مثل اینکه به افتخار زادگاهش تبدیل شده باشد. این وضعیت چندین ماه ادامه داشت. بعداً، وقتی پول خیلی سریع جمع شد، او حتی نگران این شد که آیا می‌تواند «آن را نگه دارد» یا نه، و در نهایت به فکر خروج کامل از این صنعت افتاد.


گائو چی‌چیانگ در سریال تلویزیونی چینی «ناک‌اوت» می‌گوید: «هرچه طوفان بزرگتر باشد، ماهی گران‌تر است.» همین امر در مورد صنعت تلفن شانژای که حول اکوسیستم زنجیره تأمین هواکیانگ‌بی متمرکز بود، نیز صادق بود. کسانی که زود وارد بازار شدند و زمان‌بندی درستی برای ورود به بازار داشتند، ثروتمند شدند و میلیونرها و میلیاردرهای بی‌شماری را به وجود آوردند. با این حال، برخی دیگر شکست‌های ویرانگری را متحمل شدند - برخی مانند چن جین‌لینگ، هم کسب و کار و هم خانواده‌های خود را از دست دادند؛ برخی توسط رقبا مورد اتهام یا خرابکاری قرار گرفتند و در نهایت «با چرخ خیاطی کار می‌کردند» به زندان افتادند، مانند یک سرمایه‌دار بزرگ تلفن همراه با نام خانوادگی ژانگ که زمانی از ZTE آمده بود.
با هجوم روزافزون افراد به این صنعت برای کسب سود، روش‌ها بی‌رحمانه‌تر و واقعیت تلخ‌تر شد. حتی داستان‌هایی از خریدارانی وجود داشت که گانگسترهای مسلح به چاقو و اسلحه را برای تصاحب محموله‌های مدل‌های خاص مادربرد در بازار فی‌یانگ شیدای استخدام می‌کردند تا عرضه را به انحصار خود درآورند. در همین حال، صاحب سابق کارخانه SMT که قبلاً به او اشاره شد، اکنون وقت خود را صرف انتشار عکس‌هایی در وی‌چت می‌کند. لحظاتی از سفرهای ماهیگیری، آفتاب و گردش با دوست دختر جوانش.

پشت صنعت تلفن‌های همراه شانژای هواکیانگبی، نه تنها بازیگران زیرزمینی، بلکه شرکت‌های بزرگ فناوری جریان اصلی نیز قرار داشتند. حدود سال ۲۰۰۶، مدیاتک و اسپردتروم کامیونیکیشنز، راهکارهای آماده برای تلفن‌های همراه شانژای را در هواکیانگبی معرفی کردند. در همان زمان، تأمین‌کنندگانی مانند گلکسی‌کور با حسگرهای تصویر CMOS خود، RDA میکروالکترونیکز با تراشه RDA5800 که عملکردهای پردازش RF و دیجیتال را ادغام می‌کند، به همراه Telegent Systems و FocalTech، همگی محصولات خود را در حجم انبوه از طریق هواکیانگبی ارسال می‌کردند.

در سال ۲۰۱۳، شرکت Maxscend یک راهکار GPS LNA کم‌مصرف توسعه داد که ابتدا در چندین گوشی هوشمند shanzhai در Huaqiangbei آزمایش و اعتبارسنجی شد و در نهایت وارد زنجیره تأمین رسمی سامسونگ شد. از بسیاری جهات، اکوسیستم shanzhai Huaqiangbei به پرورش و تسریع رشد صنعت الکترونیک چین نیز کمک کرد.

البته، همه کسانی که در تجارت تلفن شانژای فعالیت داشتند، پولدار نشدند. صاحب رستوران هونگفو چائوشان در جاده جنوبی هواکیانگ، رستورانش را فروخت و همه چیز را در بازار رو به زوال تلفن شانژای سرمایه‌گذاری کرد، اما در نهایت همه آن را از دست داد. من هنوز طعم عالی هات‌پات گوشت گاو آب‌پز شده با پوست توفو و لبخند گرم صاحب رستوران را هنگام دادن سیگار به من به یاد دارم.

چن جینلینگ، که زمانی لقب «شاهزاده تلفن‌های هوآکیانگبی شانژای» را داشت، با انباشت مقادیر زیادی از موجودی کالا، سعی در انحصار یک مدل تلفن پرفروش داشت. پس از فروپاشی جریان نقدی‌اش، خانواده‌اش از هم پاشید و وضعیت روانی‌اش رو به وخامت گذاشت. امروزه، او اغلب بی‌هدف در هوآکیانگبی پرسه می‌زند.

سونگ شی‌کیانگ از کینگ‌هلم و اسلکور به‌زودی «تحقیق در مورد تلفن‌های شانژای» هواکیانگ‌بی (بخش سوم) را منتشر خواهد کرد - منتظر باشید!


معرفی نویسنده

آقای سونگ مدرس علوم عامه‌پسند در موسسه الکترونیک چین، عضو پایگاه داده متخصصان اطلاعات الکترونیکی انجمن علوم و فناوری چین، ستون‌نویس علمی و محقق شناخته‌شده‌ای در حوزه اکوسیستم تجاری هواکیانگ‌بی است.

شرکت‌هایی که او در آنها سرمایه‌گذاری و فعالیت می‌کند شامل شرکت نیمه‌هادی شنژن اسلکور و شرکت الکترونیک شنژن کینگ‌هلم می‌شود. برندهای «SLKORو «کینگ‌هلم» پیش از این در بازارهای بین‌المللی به رسمیت شناخته شده و شهرت یافته‌اند.
شرکت Kinghelm Electronics با شعار تجاری «Kinghelm جهان را متصل می‌کند»، کار خود را با توسعه آنتن‌های موقعیت‌یابی ناوبری Beidou/GPS آغاز کرد. این شرکت از آن زمان به تولید آنتن‌های مایکروویو، مجموعه‌های کابل RF و کانکتورهای سیگنال الکتریکی روی آورده و به طور فعال عصر اینترنت همه چیز و اتصال هوشمند را پذیرفته است.

در همین حال، Slkor بر توسعه دستگاه‌های نیمه‌هادی مانند دیودها، ترانزیستورها، MOSFETها و IGBTها و همچنین حسگرها و دستگاه‌های قدرت مرتبط تمرکز دارد. این خطوط تولید در مجموع به بیش از 30،000 مشتری در سراسر جهان خدمات ارائه می‌دهند و هم قطعات و هم راه‌حل‌های فنی را در کاربردهای الکترونیکی صنعتی و مصرفی پشتیبانی می‌کنند.


آقای سونگ، نماینده‌ی هواکیانگ‌بی، نه تنها کارآفرینی است که با موفقیت دو شرکت فناوری پیشرفته - شرکت الکترونیک شنژن کینگ‌هلم و شرکت نیمه‌هادی شنژن اسلکور - را تأسیس کرده است، بلکه یک محقق مستقل و ناظر فرهنگی بلندمدت هواکیانگ‌بی نیز می‌باشد.

او بیش از یک دهه است که به طور مداوم تکامل و دگرگونی هواکیانگبی را از دیدگاه یک محقق فولک پیگیری و مطالعه کرده است. او به عنوان یک متفکر و ارتباط دهنده فرهنگی، برای تفسیر و تغییر شکل فرهنگ تجاری هواکیانگبی تلاش کرده است، با این هدف که به جهانیان این اکوسیستم صنعتی منحصر به فرد را بهتر بشناساند و در عین حال حضور جهانی «کینگ هلم» و «...» را ترویج دهد.SLKOR«برندها».

او از اولین کسانی بود که به طور سیستماتیک مفاهیم «روحیه هواکیانگبی» و «فرهنگ هواکیانگبی» را تعریف و ترویج کرد. او به عنوان یک محقق فرهنگی، شیوه‌های کارآفرینی خودجوش هواکیانگبی را در یک چارچوب نظری ساختاریافته سازماندهی کرد. او جوهره فرهنگی را در چهار ارزش کلیدی پالایش کرد: جسارت در ریسک‌پذیری، نوآوری، انعطاف‌پذیری و عمل‌گرایی.
او همچنین مسیر ارتقای صنعتی هواکیانگبی را به صورت «تقلید - بهبود - نوآوری» خلاصه کرد و پیشنهاد داد که هر «پیشخوان یک متری» در هواکیانگبی اساساً یک «واحد نوآوری» است که نمایانگر تجلی خرد روحیه کارآفرینی است. او با به رسمیت شناختن ارزش بازرگانان کوچک و خرد به عنوان «مویرگ‌های» فعال سیستم اقتصادی، به تحریک نشاط نوآوری کل اکوسیستم کمک کرد.

علاوه بر این، او منطق بقای Huaqiangbei را مطرح کرد: «دارایی‌های سبک، تکرار سریع، تبدیل بالا و عملیات مبتنی بر اطلاعات» و به طور خلاقانه‌ای نظریه Huaqiangbei را به عنوان «مخزن زنجیره تأمین» معرفی کرد. این نظریه توضیح می‌دهد که چگونه Huaqiangbei از موجودی به عنوان یک بافر برای تنظیم ظرفیت تولید بالادستی، تطبیق کارآمد عرضه و تقاضا و کاهش خطرات صنعتی سیستماتیک استفاده می‌کند. این ایده به یکی از چارچوب‌های اساسی برای مطالعه توسعه سریع صنعت الکترونیک چین پس از اصلاحات و سیاست درهای باز تبدیل شده است.

تحت رهبری او، کینگ‌هلم الکترونیکس عمیقاً درگیر فناوری آنتن ناوبری Beidou/GPS بوده و به توسعه سیستم‌های ناوبری و موقعیت‌یابی مستقل چین کمک کرده است. شرکت Slkor Semiconductor بر دستگاه‌های قدرت سیلیکون کاربید تمرکز دارد و به سرعت در زمینه‌هایی مانند وسایل نقلیه با انرژی جدید و فتوولتائیک گسترش می‌یابد. این دو برند در کنار هم به بیش از 30،000 مشتری در سراسر جهان خدمات ارائه می‌دهند و به نمادهای نماینده تولید هوشمند چینی در مسیر جهانی شدن تبدیل شده‌اند.
علاوه بر این، وب‌سایت‌های رسمی چینی و انگلیسی Kinghelm و Slkor ستون «مصاحبه با ۱۰۰ کارآفرین برجسته در صنعت تولید الکترونیک» را راه‌اندازی کرده‌اند که برندهای نیمه‌هادی و قطعات الکترونیکی چینی را در بازار جهانی تبلیغ کرده و شرکت‌های Huaqiangbei را به شرکت در رقابت بین‌المللی تشویق می‌کند.


آقای سونگ مدرس ترویج علم در حوزه اطلاعات الکترونیکی و همچنین نویسنده ستون در این صنعت است. او از طریق پلتفرم‌های مختلف آنلاین، مقالاتی منتشر می‌کند که داستان تحول و ارتقای هواکیانگبی را به مخاطبان جهانی ارائه می‌دهد.

آثار تحقیقاتی او در مورد هواکیانگبی، از جمله «تحقیقات در مورد هواکیانگبی»، «تحول و توسعه هواکیانگبی» و «رد گزارش بلومبرگ در مورد هواکیانگبی»، به طور گسترده توسط پلتفرم‌های رسانه‌ای اصلی مانند اپلیکیشن People's Daily Online، خبرگزاری شینهوا، آسوشیتدپرس و یاهو نیوز بازنشر شده است.

از طریق این نشریات، Huaqiangbei با موفقیت از کلیشه سابق خود به عنوان "مرکز توزیع Shanzhai" به هویت جدیدی به عنوان "منبع نوآوری جهانی سخت‌افزار" تغییر شکل داده است. آقای سونگ نقش فعالی را به عنوان راوی و ارتباط دهنده بین‌المللی تصویر Huaqiangbei ایفا کرده و به بهبود شهرت و شناخت جهانی آن کمک کرده است.