Niedawno szwajcarska firma FinalSpark uruchomiła pierwszy na świecie „żywy komputer” wykonany z ludzkiej tkanki mózgowej, potencjalnie rewolucjonizując obliczenia i zużycie energii. Ten żywy komputer składa się z 16 organoidów mózgowych, które są skupiskami komórek mózgowych hodowanych w laboratorium.

Organoidy te komunikują się ze sobą jak chipy komputerowe. Wysyłają i odbierają informacje przez neurony, funkcjonując jak obwody, ale zużywając znacznie mniej energii.

Ten biokomputer mógłby potencjalnie przekształcić energochłonne centra danych. Żywe neurony zużywają prawie milion razy mniej energii niż nowoczesne procesory cyfrowe.

Fred Jordan, współzałożyciel FinalSpark, stwierdził, że koncepcja żywego komputera jest szeroko stosowana w science fiction, ale jak dotąd nie przeprowadzono zbyt wielu praktycznych badań. Organoidy to maleńkie, samoorganizujące się trójwymiarowe kultury utworzone z komórek macierzystych. Organoidy mózgowe uczą się wykonywania zadań poprzez nagrody dopaminowe, podobnie jak uczy się mózg.

Oprócz tego, że zużywają mniej energii, żywe komputery oferują funkcje, których tradycyjne komputery nie są w stanie osiągnąć. Kiedy mózg się uczy, jego sprzęt zmienia się, tworząc nowe połączenia synaptyczne. Ta funkcja nazywa się „wetware” i łączy komponenty oprogramowania i sprzętu. Natomiast oprogramowanie na standardowych komputerach działa na stałym sprzęcie.