در اوایل دهه ۱۹۹۰، در طبقه پنجم باستانی کارخانه ۷۱۲ دولتی پکن، وانگ یانگ‌یوان، استاد دانشگاه، تیم سخت‌کوش EDA را تشویق کرد: این بهترین فرصت برای پرسنل علمی و فنی ما برای خدمت به سرزمین مادری است! سپس، دستیار کنار استاد دانشگاه، بسته‌ای از خیار دریایی و خیار چنبر را بیرون آورد و آنها را روی میز گذاشت و صدای تشویق در اتاق پیچید.

EDA، اتوماسیون طراحی الکترونیکی، اصطلاحی است که اخیراً به طور مکرر ظاهر شده است. این اصطلاح از اوایل دهه 1980 توجه محافل علمی و فناوری چین را به خود جلب کرد. در آن زمان، شرکت Huajing که توسط منابع مالی سراسری دولت مرکزی پشتیبانی می‌شد، خط تولید تراشه آنالوگ تلویزیون رنگی را از ژاپن معرفی کرد و EDA به محدودیت اصلی در طراحی تراشه تبدیل شد.این زیرصنعت نوظهور سه نقش را برای صنعت تراشه ایفا می‌کند: تولید نقشه‌های طراحی، تولید نقشه‌های ساخت و ساز و کمک به فرآیند ساخت و ساز.

می‌توان گفت که بدون EDA، ما فقط می‌توانیم ترانزیستورها را یکی پس از دیگری با دست بکشیم. محدودیت قدرت انسان تنها چند صد یا هزاران است. وقتی از 10،000 فراتر رود، فراتر از توان انسان است. ناگفته نماند، یک تراشه 5 نانومتری TSMC فعلی حاوی ده‌ها میلیارد ترانزیستور است.

بنابراین، EDA برای Huajing ضروری است، اما تحریم باتومی مانع واردات این نوع نرم‌افزار می‌شود. در شرایط ناامیدی، کشور فقط می‌تواند آن را به تنهایی توسعه دهد. برای پروژه بومی‌سازی EDA، ۱۱۷ محقق و پرسنل فنی از ۱۷ واحد در سراسر کشور منتقل شدند و دکترای خارج از کشور که قبلاً در صنعت EDA تخصص داشتند، به عنوان طراحان ارشد استخدام شدند. سان جیان، مرد جوانی که هیچ ایده‌ای در مورد EDA نداشت، ویرایش طرح‌بندی را از زبان C و پایگاه داده آموخت تا اینکه به یک متخصص عمومی تراشه تبدیل شد.

 

پس از چهار سال کار سخت، اولین EDA توسعه‌یافته توسط چین در سال ۱۹۹۳ راه‌اندازی شد. به منظور بزرگداشت حلقه‌های تیره زیر چشم ناشی از دیر خوابیدن، این سیستم EDA داخلی "سیستم پاندا" نامگذاری شد. هنگامی که پاندا متولد شد، فاصله بین چین و سطح جهانی تنها ۵ سال بود و واحدهای داخلی به طور فعال از آن استفاده می‌کردند. در مدت زمان کوتاهی، Panda EDA در ۲۰ شرکت طراحی نصب شد و نزدیک به ۲۰۰ نوع تراشه را تکمیل کرد.

چیزی که موفقیت بزرگ سیستم پاندا را ثابت می‌کند این است که ممنوعیت قبلی باتومی برای EDA چینی لغو شد. کمتر از یک سال پس از تولد پاندا، شرکت‌های EDA خارجی یکی پس از دیگری به چین آمدند.

اما تناقض تاریخ این است که بیش از 20 سال بعد، وقتی عموم مردم درباره قطع عرضه توسط هواوی صحبت می‌کنند، اصطلاح آشنا هنوز هم همین است: EDA. از آنجایی که EDA کشور من در اوایل سال 1990 به موفقیتی دست یافت، چرا هنوز هم گیر کرده است؟ علاوه بر کهنه سربازان داخلی که اغلب چهره‌های تاریخی غم‌انگیزی از خود نشان می‌دهند، آیا نیروهای دیگری وجود دارند که بتوانیم برای حل مشکل گردن گیر کرده به آنها تکیه کنیم؟

تاریخچه توسعه صنعت EDA چین می‌تواند سرنخ‌های تازه‌ای در اختیار ما قرار دهد.

در سال ۱۹۹۴، تالار بزرگ خلق چین شاهد ورود دو شرکت خارجی EDA به این کشور بود. ابتدا Kaideng است که با سرعت در حال پیشرفت است و پس از آن ایده‌های جدیدی مطرح شد. Kaiden و Xinsi قدرتمندترین شرکت‌های EDA در آن زمان و اکنون بودند. در دهه ۱۹۹۰، زمانی که صنعت EDA در حال شکوفایی بود، دو شرکت بزرگ EDA با موفقیت از مرحله تولید عبور کردند، شروع به خریدهای مکرر کردند و گروهی از استعدادهای انقلابی در صنعت تراشه را به خدمت گرفتند.

مدیرعامل کائدنگ، چن لیوو، یک سرمایه‌گذار خطرپذیر چینی از جنوب شرقی آسیا است. وقتی او این سمت را به عهده گرفت، عملکرد کائدنگ رو به افول بود. چن لیوو صدها جلسه با مشتریان برگزار کرده است. او همیشه از هر کسی که ملاقات می‌کند می‌پرسد که محصولات کائدنگ را چگونه ارزیابی می‌کند؟ چند مشتری سخت‌گیر رک و پوست‌کنده می‌گویند: «دی» یا «ف». چن لیوو عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفت و استراتژی فروش‌محور کائدنگ را تغییر داد. او جلسات مشترک منظمی با مشتریان برگزار کرد و عمیقاً با شرکا پیوند برقرار کرد.

چن ژیکوان، معاون رئیس Synaptics، یکی دیگر از چینی-آمریکایی‌های کارآفرین در صنعت EDA است. او زیر نظر یو یوچنگ، بالاترین مقام اجرایی چینی در خط تولید پردازنده اینتل، تحصیل کرده است. چن ژیکوان پس از ورود به Xinsi، عمیقاً مورد اعتماد بنیانگذار قرار گرفت و تنها در عرض چند سال به سمت معاون رئیس ارتقا یافت.

چه چن لیوو باشد و چه چن ژیکوان، دو نخبه نیمه‌هادی در سیلیکون ولی متوجه شده‌اند که بازار چین آینده را نشان می‌دهد. در آن زمان، شینسی که هنوز بعد از کائدنگ در رتبه دوم قرار داشت، تمایل بیشتری به این بازار نوظهور نشان داد و مجموعه‌ای از اقدامات ترکیبی را آغاز کرد.

در مراسم اهدایی که در تالار بزرگ خلق برگزار شد، چن ژیکوان 20 مجموعه از کامپایلر طراحی را برای پروفسور ژو زوچنگ از دانشگاه تسینگهوا فرستاد. ارزش هر مجموعه از این ابزار EDA، 250،000 دلار آمریکا است. پروفسور ژو از شنیدن قیمت آن از یکی از دانشجویان تسینگهوا که تازه کار در فیلیپس را شروع کرده بود، شوکه شد. به این ترتیب سرنوشت بین دانشگاه تسینگهوا و شینسی رقم خورد و دو طرف متعاقباً در سال 1995 یک مرکز مشترک EDA تأسیس کردند.

 

در ظاهر، همکاری بین Synopsys و دانشگاه Tsinghua فقط همکاری بین یک شرکت خصوصی آمریکایی و یک دانشگاه چینی است. با این حال، این همکاری تأثیر عمیقی بر مسیر آینده صنعت تراشه چین دارد. این اقدام Synaptics با یک تیر سه نشان می‌زند:

اولین مورد، تصاحب حق تعیین استانداردها است.تسینگهوا وظیفه نوشتن یک کتاب درسی در مورد اتوماسیون طراحی تراشه را دریافت کرد و البته کمک ابزارهای ارائه شده توسط Synaptics ضروری بود. بعدها، Summary به طور گسترده‌تری در تدوین کتاب‌های درسی محلی EDA در چین مشارکت کرد و بیش از ۱۳۰ دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد را معرفی کرد.

دوم، انتشار صنعتیِ مناسب است.پس از دریافت کمک‌های مالی از Summary، Tsinghua به بهترین آزمایشگاه EDA در پکن و حتی در کشور تبدیل شد. گروه‌های مختلفی از پرسنل وزارت صنایع الکترونیک برای آموزش به Tsinghua اعزام شدند. با کمک EDA در مرکز آموزشی، دانشگاه Tsinghua شروع به توسعه تراشه‌های مخصوص ارتباطات کرد و به فعالان صنعت محلی اجازه داد تا قدرت EDA را ببینند. از آنجا که شهرت مرکز EDA Tsinghua بسیار زیاد است، هم Haier و هم Huawei هنگام راه‌اندازی مراکز طراحی به تجربه Tsinghua اشاره کردند.

البته آخرین و مهمترین نکته، محبوبیت EDA در نظام آموزش عالی است.مهندسان تایوانی سینوپتیکس برای سخنرانی به معلمان و دانش‌آموزان تسینگهوا رفتند. تصاویر واضح برای معلمان تسینگهوا که در حال مشاهده بودند مفید بود و آنها آگاهانه شروع به استفاده از زبان طراحی برای تمرین آن کردند. پس از اینکه آنها در این کار مهارت پیدا کردند، توانستند به موقع به دانش‌آموزان بخش میکروالکترونیک آموزش دهند. بهترین استعدادهای تراشه چین، روش EDA را در مدرسه پذیرفتند و پس از آن خلاص شدن از شر آن به طور فزاینده‌ای دشوار شد.

این اقدام شینشی کاملاً از مزایای استعدادهای فوق‌العاده موجود در بازار چین بهره‌مند است.

از نوشتن کد تا تحویل نهایی طرح به کارخانه ریخته‌گری برای تولید، EDA شامل فیزیک، ریاضیات، دستگاه‌های نیمه‌هادی و سایر رشته‌ها می‌شود و به انواع بسیار متنوعی از استعدادها نیاز دارد. سیستم آموزش دانشگاهی چین سالم است و برخی از استعدادهای علوم و مهندسی آموزش دیده در آینده در صنعت تراشه مشغول به کار خواهند شد. آنها جهت توسعه محلی را تعیین می‌کنند و به طور فعال آن را به دانشگاه‌ها ترویج می‌دهند، که به معنای پرورش عادات استفاده آنها از قبل است. از یک سو، آنها پایه و اساس استفاده را بنا می‌نهند. از سوی دیگر، این کاربران طبیعتاً ارتش ذخیره استعدادهای صنعت EDA هستند.

با به دست گرفتن قدرت تعیین استانداردها، تسریع انتشار فناوری در صنعت و ایجاد ارتش ذخیره استعداد برای آموزش عالی، Synaptics با کمک سه محور به سرعت در چین جا باز کرده است. پس از ورود به قرن جدید، Synaptics همزمان سرعت ادغام و اکتساب خود را بهبود بخشیده است. در سال ۲۰۰۸، Synaptics از Calden پیشی گرفت و به بزرگترین تولیدکننده EDA در جهان تبدیل شد.

وقتی دو غول بزرگ EDA پایگاه‌های خود را در چین تأسیس کردند، Panda EDA دیگر نتوانست در این کشور بماند و به ایالات متحده رفت.

پس از اختراع پاندا EDA، دیگر پدری نداشت که مادرش را دوست داشته باشد و به گروه دولتی BGI واگذار شد. به منظور تبلیغ EDA چین در ایالات متحده، سون جیان، ستون فقرات تحقیق و توسعه پاندا، به ایالات متحده فرستاده شد تا مسئول فروش خارج از کشور باشد. سون جیان قبل از هر تماس، آنچه را که قرار بود بگوید، می‌نوشت و سپس آن را از حفظ می‌گفت تا با سخنان بد خود بر گسترش مشتریان تأثیر نگذارد. با پشتکار طولانی مدت، در آغاز قرن، EDA داخلی مشتریان زیادی را در خارج از کشور فروخته بود. 

با این حال، چرا یک EDA محلی بازار داخلی را رها می‌کند و به ایالات متحده می‌رود؟ پاسخ این است که محیط بازار داخلی در آن زمان نمی‌توانست یک EDA داخلی واقعی را تحمل کند. 

صنعت طراحی تراشه داخلی در ابتدا کاملاً در مرحله مهندسی معکوس بود. به طور کلی، تراشه‌های دیگران را کپی می‌کرد که برای طراحی رو به جلو به ابزارهای EDA نیاز نداشتند؛ در عین حال، EDAهای غیرقانونی می‌توانستند اکثر نیازهای سطح پایین را برآورده کنند؛ در نهایت، آن دسته از کاربران باقی‌مانده که از سطح متوسط ​​تا بالا هزینه می‌کنند، البته باید از EDAهای خارجی خوب استفاده کنند.

در نتیجه، در واقع هیچ EDA اصلی داخلی در بازار داخلی وجود ندارد. 

ریشه اصلی این وضعیت شرم‌آور، عدم ارتباط بین تولید ویفر محلی و EDA است. شرکت Panda EDA برای حمایت از Huajing متولد شد، اما Huajing در پروژه 908 با شکست بزرگی روبرو شد. پروژه بعدی 909 و SMIC در این فرآیند به دنبال یکدیگر بودند، بنابراین طبیعتاً مجبور بودند از پیشرفته‌ترین EDA استفاده کنند. به این ترتیب، EDA محلی هنوز در مقیاس بزرگ فروخته نشده و عملکرد آن را نمی‌داند. با رقابت شدیدی که پیشرفت فناوری بعدی ایجاد می‌کند، مواجه خواهد شد. با گذشت زمان، در یک چرخه معیوب قرار خواهد گرفت. 

به عبارت دیگر، صنعت تراشه چین همیشه وضعیتی با وابستگی آزاد داشته است: از ریخته‌گری ویفر، طراحی تراشه گرفته تا بسته‌بندی و آزمایش، همه چیز یکسان است. این سیستم آزاد ادغام بالادستی و پایین‌دستی منجر به این شده است که هر حلقه اهداف خود را به حداکثر برساند. EDA داخلی، به عنوان عقب‌مانده در وضعیت کلی، طبیعتاً محبوبیتی ندارد. با این حال، برای دو غول EDA که در محیط صنعتی توسعه‌یافته متولد شده‌اند، برآورده کردن نیازهای کاربران آسان است. 

بنابراین، صنعت داخلی EDA طبیعتاً در یک دوراهی قرار دارد:

محیط زیست ضعیف بود و مسیر اشغال شده بسیار کوچک بود. پاندا EDA در آن زمان با Huajing مطابقت داشت و محدود به تراشه‌های آنالوگ بود. دسته‌های بسیار کمی برای تکمیل وجود داشت و قابلیت‌های ممتاز ضعیف بودند؛ تقریباً هیچ خدمات ارزش افزوده‌ای وجود نداشت. مالکیت معنوی (IP) امتداد طبیعی صنعت EDA است که وابستگی مشتریان طراحی به شرکت‌های EDA را عمیق‌تر خواهد کرد. با این حال، تولیدکنندگان محلی EDA به دلیل ارتباط ضعیف با کارخانه‌های ریخته‌گری ویفر، به شدت کمبود دارند. به دلیل محیط زیست ضعیف، تقریباً هیچ خدمات ارزش افزوده‌ای وجود ندارد و EDA محلی نمی‌تواند نظر مشتریان را جلب کند. بدون تجمع چرخه‌های مثبت، جبران عقب‌ماندگی هنوز ضعیف است. 

با توجه به کاهش مکرر عرضه در ایالات متحده، EDA از قبل با امنیت صنعتی مرتبط است. مشکل این صنعت در دانش فنی نهفته است و این چیز از آسمان نمی‌افتد. پس چه باید کرد؟

از سال ۲۰۲۰ تاکنون، موجی از رونق EDA به طور ناگهانی در چین پدیدار شده است.

در سپتامبر ۲۰۲۰، سیلکسین دور جدیدی از تأمین مالی چند صد میلیون یوانی را برای ساخت یک پلتفرم ابزار EDA دیجیتال با فرآیند کامل به پایان رساند. این شرکت در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد و در سال ۲۰۱۸ توسط گووی خریداری شد. شایان ذکر است که بنیانگذار این شرکت، توشیو هایاشی، یک ژاپنی است که بیش از ۳۰ سال در این صنعت فعالیت داشته و قبل از شروع کسب و کار خود در یک شرکت آمریکایی کار می‌کرد.

در ماه نوامبر، شینهوا ژانگ نزدیک به ۱۰۰ میلیون یوان را در دور تامین مالی Pre-A+ تکمیل کرد.

در ماه دسامبر، جیوتونگ‌فانگ از هابل، یکی از شرکت‌های تابعه هواوی، سرمایه‌گذاری دریافت کرد. این شرکت بر حوزه فرکانس رادیویی EDA تمرکز دارد و تیم اصلی آن متشکل از پزشکانی است که در ایالات متحده تحصیل می‌کنند.

در ژانویه ۲۰۲۱، شرکت داخلی EDA، Guilun Electronics، شروع به ارائه راهنمایی برای هیئت نوآوری علم و فناوری کرد.

در ماه فوریه، BGI Jiutian، شرکت اصلی Panda EDA، اخباری در مورد راهنمایی GEM اعلام کرد.

بعد از پاندا، EDA داخلی به بن‌بست رسیده است. چرا در چنین مدت کوتاهی این همه بازیگر جدید ظهور کرده‌اند؟

پاسخ این است که بیشتر این بازیگران جدید که مرتباً مبالغ هنگفتی جمع‌آوری می‌کنند، توسط مدیران سطح بالایی تأسیس شده‌اند که توسط شرکت‌های EDA آمریکایی مانند Kaiden و Summary آموزش دیده‌اند.هر دو شرکت بزرگ EDA استراتژی تمرکز بر تحقیق و توسعه و فروش محلی را انتخاب کرده‌اند که گروهی از استعدادهای برجسته را در کشور پرورش داده است. تیم بنیانگذار ستاره‌های داخلی EDA در یک محیط جهانی پرورش یافته و پرورش یافته‌اند. شرکت‌های نوظهوری که اکنون در صنعت داخلی EDA فعال هستند، همگی سایه دو EDA بزرگ را بر سر خود دارند:

لیو ژیهونگ، رئیس شرکت بانلون الکترونیکس، معاون رئیس شرکت کایدنگ بود. وانگ لیبین، بنیانگذار شینهواژانگ، ستون فقرات دو استعداد اصلی EDA است. او به عنوان مهندس، فروشنده و مدیر اجرایی کار کرده و 20 سال سابقه کار دارد. او همچنین با مشتریان اصلی تراشه داخلی مانند های‌سیلیکون و ژانروی ارتباطات صنعتی برقرار کرده است.

چرا این استعدادها می‌توانند در لحظات بحرانی ایستادگی کنند؟

این موضوع بی‌ارتباط با جریان طبیعی استعدادها در صنعت EDA نیست. یک پدیده جالب در صنعت EDA چین این است که هر دو شرکت Synaptics و Kaideng شرکت‌هایی کاملاً "بودایی" هستند. جریان استعدادهای سطح متوسط ​​و بالا بین این دو شرکت از قبل بسیار رایج بوده است. این استعدادها برای راه‌اندازی کسب‌وکار خود به خارج از کشور می‌روند و رابطه بین کارفرمایان قدیمی‌شان و آنها همچنان مسالمت‌آمیز است. این موضوع در تضاد کامل با رقابت شدید در سایر بخش‌های صنعت تراشه است.

این جریان عادی استعداد، دانش و تجربه ارزشمند صنعت را به کل صنعت منتقل می‌کند. در نتیجه، کل صنعت EDA فقط در چین "شکافت سلولی" در مقیاس بزرگ را تجربه کرده است. تاریخچه رشد سی ساله غول اصلی EDA در واقع فرآیندی از ادغام، جذب و هضم مداوم ده‌ها نهاد فناوری کوچک و متوسط ​​​​بود. این شرکت به ندرت کسب و کار خود را راه‌اندازی می‌کرد یا دوباره با چالش‌های جدیدی روبرو می‌شد. تغییرات بزرگ در بازار چین، خون تازه‌ای به صنعت باستانی EDA تزریق کرده است.

در حالی که شرکت‌های خارجی EDA شروع به راه‌اندازی کسب‌وکار خود کرده‌اند، BGI Jiutian که از EDA Panda محلی ارتقا یافته است، نیز به موفقیت‌هایی دست یافته است. BGI Jiutian سه استراتژی را اتخاذ کرده است:

پیشرفت‌های نقطه به نقطه دیگر محدود به ابزارهایی نیستند که مشکلات فردی را حل می‌کنند، بلکه کل فرآیند را پوشش می‌دهند، خدمات سفارشی را افزایش می‌دهند و چسبندگی را بهبود می‌بخشند؛ از تراشه‌ها به پنل‌ها گسترش می‌یابند، اولین راهکار EDA تمام فرآیند برای پنل‌ها، که با موفقیت 90 درصد از بازار داخلی نمایشگرهای تخت را به خود اختصاص داده است؛ گسترش جهانی در ژاپن و سایر کشورها را ادامه می‌دهند و به یک تأمین‌کننده فناوری ضروری برای برخی از غول‌ها تبدیل می‌شوند.

EDA با بودجه خارجی، استعدادهای محلی زیادی را پرورش می‌دهد و در یک نقطه زمانی جدید، فرقه‌ای را تأسیس می‌کند؛ EDA داخلی، کاربردها و خدمات صنعتی را به صورت محلی گسترش می‌دهد و همزمان پیشرفت سریعی داشته و به خارج از کشور می‌رود. به نظر می‌رسد دو EDA اصلی و BGI Jiutian رقبایی در مقابل هم هستند، اما در واقع آنها به طور مشترک سهم مکملی در صنعت تراشه چین داشته‌اند.

با ورود به سال 2021، هواوی پس از سرمایه‌گذاری در جیوتونگ‌فانگ، بار دیگر در یک شرکت جدید EDA سرمایه‌گذاری کرد. این شرکت چینی که در صدر درخت فناوری جهانی قرار دارد و توسط ایالات متحده گیر افتاده است، از هیچ تلاشی برای جبران عقب‌ماندگی خود در زمینه فناوری تراشه دریغ نمی‌کند.

در حالی که هواوی در سراسر کشور به دنبال اهداف EDA است، آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته (DARPA) تحت نظر وزارت دفاع ایالات متحده نیز بر پروژه‌های پیشرفته EDA تمرکز دارد. DARPA امیدوار است که متن‌باز EDA را رواج دهد و هزینه‌های طراحی تراشه را کاهش دهد. در دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم، سازمان‌های دولتی مانند DARPA در وظایف تحقیقاتی علمی بلندمدت که تعداد کمی از شهروندان عادی مایل به مشارکت در آنها بودند، یا «فناوری‌های کلیدی مشترک»، سرمایه‌گذاری کردند و سپس وقتی به بلوغ رسیدند، آنها را به شرکت‌های خصوصی منتقل کردند. این امر از انقلاب اینترنت تا انقلاب هوافضای امروز صادق بوده است.

 

می‌توان گفت که شکاف استعدادی چندین برابر بین هواوی و دارپا وجود دارد.

لیو شاوشان، کارآفرین در زمینه رانندگی خودکار، سیاست فناوری ایالات متحده را در دانشکده حکومتداری هاروارد کندی تحصیل کرده است. از نظر او، دلیل اینکه دارپا توانسته است برای مدت طولانی رشد کند این است که آمریکایی‌ها «دیوار نهادی» را شکسته‌اند. جریان استعدادهای علمی و فناوری بین دولت و مؤسسات خصوصی روان است. این نخبگان در مراحل مختلف زندگی، بدون اینکه هنگام تصمیم‌گیری نگرانی زیادی داشته باشند، انتخاب می‌کنند که به کشور خدمت کنند یا آزادی مالی داشته باشند.

از آنجا که «دیوار نهادی» چین هنوز محکم وجود دارد، در واقع، دو مسیر در حوزه علم و فناوری پیشرفته موازی نیستند، یعنی شکاف بین اقتصادهای دولتی و خصوصی بسیار زیاد است و توسعه بلندمدت حوزه‌هایی مانند EDA را محدود می‌کند.

به همین دلیل، دشوار است که مهم‌ترین وظیفه را در مواجهه با فناوری‌های پیشرفته بر دوش رفقای باتجربه گذاشت. تحول در سیستم تحقیقات علمی فرآیندی طولانی، پر از مبارزه و سرخوردگی است. اما قانون مور منتظر هیچ‌کس نمی‌ماند. چین ضمن تکیه بر خوداتکایی، راه دیگری برای ایجاد یک زنجیره صنعت فناوری پیشرفته دارد: در بازار وسیع محلی، از بازار سرمایه به خوبی استفاده کند، از حقوق مالکیت معنوی محافظت کند و به مدیرانی که در شرکت‌های با بودجه خارجی رشد کرده‌اند، اجازه دهد تا خودجوش در رقابت بازار شرکت کنند.