Iدر توسعه پردازنده های کامپیوتری، دوره بسیار جالبی در تاریخ وجود دارد. از سال 2009 تا 2017، اینتل در مجموع 7 نسل از پردازنده ها را عرضه کرد. در طول 8 سال، میانگین بهبود عملکرد برای هر نسل از پردازنده تنها 3 تا 5 درصد بود. در طول این بازه زمانی، که طولانی‌تر از جنگ جهانی دوم است، کاربران تنها شاهد بهبود عملکرد نهایی 30 درصدی بودند.

Aدر رویداد دیروز اپل، این احساس را داشتم که بار دیگر شاهد آن «عصر خمیردندان» بودم.

دیروز ساعت 8 صبح، رویداد معرفی محصول اپل به صورت آنلاین و طبق برنامه انجام شد. در عرض نیم ساعت، آنها در مورد محصولات متعددی صحبت کردند، اما به نظر من، اپل این بار فقط یک محصول منتشر کرد - تراشه M3، تراشه M3، و یک بار دیگر، تراشه M3.

Tسری تراشه‌های M3 که این بار معرفی شدند از فناوری فرآیند 3 نانومتری استفاده می‌کنند و آن را به اولین تراشه رایانه‌ای در جهان تبدیل می‌کنند که از فرآیند 3 نانومتری TSMC استفاده می‌کند. با چنین فناوری پیشرفته ای، در سطح مقطع یک تار مو، می تواند 2 میلیون ترانزیستور را در خود جای دهد.

Nتراشه M3 تنها دارای یک فرآیند ساخت بسیار پیشرفته است، اما یک ریزمعماری جدید GPU را نیز در خود جای داده است. یکی از پیشرفت های مهم، ویژگی کش پویا پیشگام است که توسط اپل معرفی شده است.

Lو GPU را با یک "بزرگ خوار" مقایسه می کنیم که نیاز به خوردن مداوم دارد، در حالی که حافظه پنهان مانند یک تسمه نقاله پر از غذا (داده) است تا GPU مصرف کند. با فرض اینکه GPU می تواند حداکثر 10 همبرگر را به طور همزمان برای یک کار محاسباتی بخورد.

پیش از این، تسمه نقاله باید تنظیم می شد تا GPU را با 10 همبرگر در یک زمان تغذیه کند، حتی اگر اغلب خوردن هر 10 همبرگر تمام نمی شود. این منجر به هدر رفتن فضای کش شد.

با این حال، فناوری کش پویا اپل مانند یک تسمه نقاله است که عرض آن را می توان در لحظه تنظیم کرد. هنگامی که هسته GPU نیاز به پردازش داده های بیشتری داشته باشد، تسمه نقاله عریض تر می شود و زمانی که نیازی به پردازش داده های زیادی نداشته باشد، عرض تسمه نقاله متناسب با آن کاهش می یابد.

Tاو مقدار زیادی فضای کش را ذخیره می کند، که سپس می تواند توسط دیگر هسته های GPU (تا 40 هسته GPU در M3) استفاده شود، و در نتیجه قابلیت های پردازش تصویر به طور قابل توجهی نسبت به نسل قبلی بهبود یافته است.

علاوه بر این، پردازنده‌های گرافیکی سری M3 همچنین دارای ردیابی پرتوهای سطح سخت‌افزار و رندر سایه‌زنی مش از A17 Pro هستند. این بدان معناست که تراشه جدید M3 پیشرفت قابل توجهی در زمینه بازی و رندر داشته است، بنابراین به نظر می رسد دورانی که مک ها نمی توانستند بازی انجام دهند، در شرف تبدیل شدن به تاریخ است.

Aبا توجه به ارائه خود اپل، از نظر سرعت محاسبات CPU، تراشه معمولی M3 نسبت به M35/M1 2 درصد بهبود دارد، در حالی که M3 Pro 20 درصد نسبت به M1 بهبود یافته است. M3 Max نسبت به M80 Max 1% افزایش و نسبت به M50 Max 2% بهبود یافته است.

Iاز نظر سرعت پردازش گرافیکی، تراشه معمولی M3 نسبت به M65/M1 2 درصد بهبود دارد، در حالی که M3 Pro نسبت به M40/M1 Pro 2 درصد و نسبت به M10/M1 2 درصد بهبود دارد. M3 Max نسبت به M50/M1 Max 2 درصد افزایش و نسبت به M20 Max 1 درصد افزایش داشته است.

Oبه طور کلی، بهبودهای سری M3 نسبت به نسل قبلی مناسب است و به طور کلی حدود 15 درصد افزایش یافته است. با این حال، سری M3 Pro به من احساس یادآوری «عصر خمیردندان» را داده است. از طراحی قبلی 8 هسته بزرگ + 4 هسته کوچک به 6 هسته بزرگ + 6 هسته کوچک تبدیل شده است. علاوه بر این، پهنای باند حافظه M3 Pro نیز با سرعت انتقالی که تنها 75 درصد از نسل قبلی است، ضربه خورده است.

نکته شگفت‌انگیزتر این است که در مقایسه، M3 Pro از نظر عملکرد CPU کاملاً از مقایسه با M2 صرف نظر کرد و آن را تنها با نسل قبلی M1 مقایسه کرد. این نشان می دهد که اپل به پیشرفت های M3 Pro اعتماد ندارد.

Sاین بار، M3 Pro نه تنها شبیه فشردن خمیر دندان است، بلکه حس مکیده شدن خمیر دندان را نیز به شما القا می کند.

بنابراین، اگر افرادی درگیر کارهایی هستند که به قدرت محاسباتی سنگینی مانند رندر یا ویرایش ویدیو نیاز دارند، توصیه می‌شود به تراشه M3 Max بروید. در مورد کسانی که عمدتاً از دستگاه های خود برای کارهای اداری روزانه استفاده می کنند، نگه داشتن M1 و ادامه استفاده از آن هنوز یک گزینه قابل اجرا است.

Iآیا اپل و کوالکام اینتل را از سلطنت خلع می کنند؟

Iعلاوه بر پردازنده های به روز شده، این بار مک بوک نسخه خاکستری فضایی را نیز معرفی کرد. شایان ذکر است که آخرین باری که اپل یک لپ‌تاپ تمام مشکی را عرضه کرد، بیش از یک دهه پیش بود که اپل و اینتل هنوز شرکای نزدیک بودند. مدل‌های مک‌بوک در آن زمان مبتنی بر پردازنده‌های معماری x86 اینتل بودند.
با این حال، اپل اکنون به سمت نسل سوم پردازنده های رایانه شخصی مبتنی بر ARM پیشرفت کرده است.

حال این سوال پیش می آید که چرا غول هایی مانند اپل و کوالکام وارد حوزه پردازنده های کامپیوتری مبتنی بر ARM می شوند؟ و چگونه معماری ARM با معماری قدیمی x86 رقابت می کند؟

قبل از پرداختن به این سوال، ذکر این نکته ضروری است که معماری تراشه و مجموعه دستورالعمل ها موضوعات پیچیده ای هستند و هنگام استفاده از قیاس ها برای توضیح آنها، ممکن است حذف و خطا وجود داشته باشد. از نظر و بحث شما استقبال می شود.

Iمجموعه‌های ساختاری و معماری‌ها مانند پایه‌های یک خانه هستند - آنها به یکدیگر وابسته هستند. مجموعه دستورالعمل، طرح اولیه فونداسیون است، در حالی که معماری تقویت کننده و سیمانی است که برای درک عملکرد طرح استفاده می شود. در بالای پایه، شما سیستم عامل، برنامه های نرم افزاری مانند WeChat و WPS را دارید.

برای مثال اینتل و AMD نشان دهنده استفاده از مجموعه دستورالعمل x86 هستند. این طرح پیچیده است، و ساختن پایه چالش برانگیز است و به منابع (قدرت) بیشتری نیاز دارد. با این حال، اجرای بسیاری از دستورات پیچیده را به طور همزمان امکان پذیر می کند.

به عنوان مثال، اگر به آن دستور دهید که دیواری روی پایه بسازد، فقط باید یک دستورالعمل ارائه دهید، و می تواند کار را کامل کند.

از سوی دیگر، اپل و کوالکام از مجموعه دستورالعمل های ARM استفاده می کنند. این طرح ساده تر است و ساخت فونداسیون سبک تر است و در نتیجه مصرف برق کمتری دارد. با این حال، اشکال این است که نمی تواند دستورالعمل های پیچیده را مستقیماً اجرا کند. برای ساخت دیوار بر روی این فونداسیون، باید به آن دستور دهید که ابتدا آجرها را بچینید و سپس دستورالعمل دیگری برای استفاده از سیمان برای اتصال آجرها صادر کنید.

Apple ویژگی های کم مصرف و سبک بودن معماری ARM را تشخیص داد. آنها واحدهای محاسباتی مختلف، مانند GPU، CPU و NPU را در یک تراشه واحد ادغام کردند و محصول انحصاری خود - سری M را تشکیل دادند. هنگامی که نیاز به پردازش ویدیو وجود دارد، GPU وارد عمل می شود، در حالی که NPU وظایفی مانند پردازش تصویر را انجام می دهد.

اگرچه سازندگان سنتی تراشه مانند اینتل می‌توانند با پردازنده‌های گرافیکی شرکت‌هایی مانند NVIDIA سازگار شوند، اما سرعت اشتراک‌گذاری داده‌ها بین آن‌ها بسیار پایین‌تر از یکپارچه‌سازی حاصل از طراحی آن‌ها بر روی یک تراشه است. همراه با ویژگی‌های صرفه‌جویی در مصرف انرژی معماری ARM، این طراحی SoC (سیستم روی تراشه) یکپارچه برای لپ‌تاپ‌هایی که قابلیت حمل و عمر باتری را در اولویت قرار می‌دهند، بسیار مناسب است.

سازگاری اکوسیستم نرم افزاری نیز بسیار مهم است. اپل، بدون تعجب، کنترل کاملی بر کل زنجیره فناوری، از سخت افزار تراشه گرفته تا اکوسیستم برنامه، دارد که امکان سازگاری سریع را فراهم می کند. علاوه بر این، کوالکام، همانطور که قبلاً گفتیم، پشتیبانی قابل توجهی از مایکروسافت دریافت کرده است. به نظر می رسد سال 2024 یک سال متحول کننده برای لپ تاپ ها باشد.

Cرقابت بین ARM و اینتل به نفع مصرف کنندگان است

با تهاجم به معماری ARM، اینتل فشار را احساس می کند زیرا بازار محدود است. هر چه اپل سهم بیشتری از بازار کسب کند، دستگاه های کمتری از تراشه های اینتل استفاده می کنند.

در پاسخ، اینتل به طور فعال تغییراتی را در سال های اخیر ایجاد کرده است. به عنوان مثال، معرفی اخیر آنها از طرح های هسته بزرگ + هسته کوچک با هدف بهبود بهره وری انرژی در عین حفظ عملکرد است.

با این حال، برای ما مصرف کنندگان، رقابت بین غول ها همیشه محصولات بهتری را به ارمغان می آورد. همیشه عالی است که محصولی بهتر با همان قیمت تهیه کنید.

در مورد مک بوک جدید، خط پرو مدل 13.3 اینچی با نوار لمسی را متوقف کرده است. در آینده تنها شاهد مدل های 14 و 16 اینچی مک بوک پرو خواهیم بود. سری جدید 14 اینچی Pro با تراشه استاندارد M3 شروع می شود.

با توجه به سری تراشه های M3 Pro که قبلا ذکر شد، قیمت مدل پایه از 15,999 به 16,999 یوان افزایش یافته است. افزایش هزار یوان منجر به ارتقاء حافظه 2 گیگابایتی شد که بار دیگر شایعه ارزشمند بودن حافظه اپل به اندازه طلا را تأیید کرد. قیمت اولیه M3 Max نیز با 2,500 یوان افزایش یافته و به 26,999 یوان رسیده است.

Tمحصول قبلی iMac all-in-one مستقیماً از تراشه M1 به تراشه M3 با قیمت 10,999 یوان ارتقا یافته است که نسبت به M3 Pro بسیار معقول‌تر به نظر می‌رسد. برای کسانی که می خواهند iMac خود را ارتقا دهند، این ممکن است گزینه خوبی برای بررسی باشد. اینها همه محصولاتی هستند که اپل در رویداد روز گذشته معرفی کرد.

در نهایت، می‌توانیم منتظر سری نوت‌بوک‌های ویندوزی سال آینده باشیم. بر اساس اخبار کنفرانس خبری کوالکام، در سال 2024 شاهد پردازنده‌های اسنپدراگون رایانه‌های شخصی مبتنی بر معماری ARM خواهیم بود. اگر PPT درست باشد، پس به احتمال زیاد شاهد تکرار وضعیتی خواهیم بود که تراشه M1 اپل اینتل و AMD را شکست داد.